تور اصفهان ویژه تیر ۹۸ (تابستان)

اصفهان

مسافران تیر ۹۸ اصفهان دقت داشته باشند که اطلاعات و تصاویر مربوط به هر هتل تور اصفهان ویژه تابستان ۹۸ (تیر) در همین صفحه موجود است . عزیزان توجه کنند که قیمت های زیر برای ۳ شب تنظیم شده است و در صورت درخواست میتوانند شبهای بیشتری را در اصفهان بگذرانند.

ردیفهتلرتبهدو تختهیک تختهکودک بدون تختکودک با تخت
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14

به اصفهان خوش آمدید

۱۰ سلسله حاکم بر ایران در طول ۱۲۰۰ سال مسجد جامع عتیق اصفهان را بنا کرده اند

موزه معماری ایران

اگر فرصت ندارید در گستره یک میلیون و ۶۴۸ هزار کیلومتری ایران به گردش در آیید و جلوه های هنر و معماری آن را در صدها شهر و روستا ببینید یک راه میانبر هست: به اصفهان بروید. اصفهان همان الماس تراش خورده هنر ومعماری ماست که بیش از هر شهر دیگری نفایس ملی این سرزمین را در خود جای داده و اگر دیدن ده ها اثر تاریخی بی همتا در این شهر نیز برایتان ممکن نیست ، باز هم راه میانبر هست: به مسجد جامع اصفهان بروید. این مسجد، چکیده هنر و معماری ایران در طول ۱۲۰۰ سال گذشته و دوره کمال، دانش و تجربه معماران ایرانی طی هزاران سال است. این مسجد نخستین بار در سده هشتم میلدی و همزمان با شکل گیری شهر اصفهان بنیان گذاشته شد و در سده های بعد، مکررا مورد بازسازی قرار گرفت. البته ساختار کنونی مسجد عمدتا مربوط به دوره سلجوقی (سده دوازدهم میلادی) است اما در سده های بعد فضاهای متعددی به آن اضافه شده، البته کسانی که در طول تاریخ به بازسازی و گسترش این مسجد همت گماشتند، تا حد امکان از تخریب آثار گذشته خودداری کردند و به همین سبب، مسجد جامع اصفهان دارای لایه های گوناگون از چند دوره تاریخی است و به نوعی دانش نامه و موزه معماری ایران به شمار می آید. مسجد جامع عتیق اصفهان معمولا با مسجد معروف دیگری به نام مسجد امام یا مسجد جامع عباسی که در ضلع جنوبی میدان نقش جهان قرار دارد، اشتباه گرفته می شود. توجه داشته باشید که برای دیدن مسجد جامع عتیق باید به میدان امام علی (ع) بروید که در فاصله سه، چهار کیلومتری شمال شرقی میدان نقش جهان قرار گرفته است. مسجد جامع دارای هفت در ورودی است که ورودی اصلی (محل تهیه بلیت) در جبهه شرقی مسجد و به سمت میدان امام علی (ع) قرار دارد.

شبستان جنوب شرقی

بخشی از شبستان جنوب شرقی منطبق با مسجد دوره آل بویه و مسجد دوره عباسیان است و می توان یک سابقه ۱۲۰۰ ساله را برای آن متصور بود. اما ساختمان فعلی در دوره سلجوقی و روی بقایای بناهای قبلی ساخته شده است. زیباترین بخش این شبستان که دارای ستون ها و تاق و چشمه های آجری با طرح های متنوع و بسیار زیباست به کتابخناه شهرت دارد. در حالی که معماری آن هیچ نسبتی با حال و هوای کتابخانه ندارد و سند به خصوصی هم در این مورد در دست نیست. شاید اینجا، جایگاه کتابخانه بزرگ مسجد در دوره سلجوقی بوده که توسط اسماعیلیه به آتش کشیده شد و آن را از نو بنا کردند. همچنین در ۲۲ اسفند ماه سال ۱۳۶۳ هواپیمای عراقی شبستان جنوب شرقی را مورد هدف قرار دادند که در نتیجه بخشی از ضلع حنوبی این شبستان و بازار سلجوقی مجاور آن تخریب شد. البته خرابی ها در مدت دو سال مورد مرمت قرار گرفت.

مناره ها

یکی از کتیبه های موجود در ایوان حنوبی مسجد جامع نشان می دهد که دو مناره بالای این ایوان در زمان اوزون حسن، پادشاه آق قویونلو بنا شده اند. بلندای این دو مناره از کف حیاط ۳۵ متر است. (قدمت بیش از ۵۰۰ سال)

ایوان جنوبی

ایوان جنوبی را به یاد صاحب بن عباد، وزیر دانشمند سلسله آل بویه، صفه صاحب می خواندند. زیرا قبل از ساخت ایوان، جلسات درس او در این مکان تشکیل می شد. ایوان جنوبی نه فقط زیباترین ایوان مسجد جامع، بلکه شاید زیباترین ایوان در میان همه مساجد اصفهان است. این ایوان چند دهه بعد از ساخت گنبد نظام الملک، جلوی گنبد ساخته شد تا فضای سرپوشیده بیشتری در اختیار نمازگزاران قرار گیرد. اکنون نمای ایوان پوشیده از کاشی کاری های بسیار زیبای دوره آق قویونلو و صفویه است اما در زیر این کاشی ها، تزیینات آجری و گچبری نفیس دوره سلجوقی قرار دارد. (قدمت ۹۰۰ سال)

شبستان جنوب غربی

شبستان جنوب غربی وضعیت پیچیده ای دارد و به سه بخش تقسیم می شود. یک بخش آن که متصل به گنبد خواجه نظام الملک است، به احتمال زیاد مربوط بخ دوره سلجوقی است که البته در جای مسجد دوره آل بویه ساخته شده، بخش میانی از آثار دوره تیموری است و بخش سوم که شبستان صفوی نام دارد، در دوره صفویه و با برچیدن ستون های قدیمی به صورت یک تالار وسیع ساخته شده است. گفته می شود این قسمت محل تشکیل جلسات درس علامه محمد باقر مجلسی، محدث بزرگ دوره صفویه بوده و به همین سبب آن را شبستان مجلسی هم می خوانند. از دهه ۱۳۵۰ قرار بود موزه مسجد جامع اصفهان در این بخش برپا شود که تاکنون در حد یک آرزو باقی مانده است.

شبستان بیت الشتاء

این شبستان که حال و هوایی متفاوت با دیگر شبستان های مسجد دارد، در دوره آل مظفر به عنوان یک مصلا ساخته شد و چون مصلاها را برای اجرای مراسم خاص مذهبی بهصورت فضای باز می ساختند، این قسمت نیز فاقد سقف بود اما بعدها و احتمالا در دوره صفویه روی آن تاق زدند و به شکل فعلی در آمد. از ویژگی های این شبستان این است که به علت وجود جرزها و ستون های قطور، کمترین مبادله حرارتی را با بیرون دارد و در نتیجه، دمای آن در بیشتر اوقات سال یکسان و معتدل است.

ایوان غربی

این ایوان را در مقابل ایوان شرقی، صفه شاگرد می خوانند و معتقدند ساخت آن کار استاد همان کسی بوده که ایوان شرقی را ساخته است. ایوان در دوره سلجوقی ساخته شده و سپس در اواخر دوره صفویه تزیینات زیبایی به آن افزوده شده است. کتیبه ایوان غربی به نام شاه سلطان حسین صفوی است.

حوض

وسط حوض مسجد جامع، یک بنای مکعب آجری قرار دارد که وجود آن کمی یا شاید خیلی عجیب به نظر می رسد. این بنا را در دوره صفویه به تقلید از کعبه ساخته اند و گویا جایی بوده است برای تمرین طواف خانه خدا قبل از عزیمت به سفر حج. (قدمت ۴۰۰ سال)

شبستان اولجایتو

شبستان اولجایتو در دوره ایلخانان مغول و احتمالا بر جای شبستان قدیمی تری از دوره سلجوقی یا آل بویه ساخته شده است. این شبستان نام و شهرت خود را از محراب گچبری زیبایی گرفته که در سال ۷۱۰ ه ق/۱۳۱۰ میلادی به دستور محمد ساوی، وزیر سلطان محمد اولجایتو، ایلخان مغول ساخته شد و سازنده آن شخصی به نام حیدر بود. به یقین، در مساجد تاریخی ایران هیچ محراب گچبری شده ای به نفاست، شهرت و البته سلامت این محراب نیست.

آرامگاه علامه مجلسی

علامه محمد باقر مجلسی، محدث بزرگ شیعه و ساحب کتاب معروف بحارالانوار، همراه با پدر و پسرش در مسجد جامع اصفهان به خاک سپرده شده است. افتخاری که نه قبل و نه پس از آنان به هیچ فرد دیگری ارزانی نشد. البته بنا به علاقه زیاد مردم اصفهان به خاندان مجلسی، محل دفن آنها به تدریج ماهیت مستقلی پیدا کرد و تا حدودی از پیکره مسجد جدا شد، چنان که امروز نیز با افزودن ملحقاتی مانند کتابخانه، به صورت یک بقعه جداگانه اداره می شود. آرامگاه مجلسی از آثار دوره صفوی است.

شبستان شمالی

شبستان شمالی همان شبستانی است که با ساخت آن ایوان شمالی (ورودی تشریفاتی مسجد) به گنبد شمالی وصل شد و به ترتیب گنبد شمالی که یک بنای سلطنتی و غیر عبادی بود، در محدوده مسجد جامع قرار گرفت. این شبستان را سلسله آل مظفر ساختند.

گنبد شمالی

گنبد شمالی را اصفهانی ها به خاطر قوس تخم مرغی شکل آن، گنبد خاگی (خاگیینه-تخم مرغ) می خوانند. این گنبد هشت سال پس از ساخت گنبد نظام الملک، توسط تاج الملک شیرازی، رقیب و جانشین خواجه نظام الملک توسی در ابعاد کوچکتر ساخته شد اما ظرافت معماری آن بسیار بیش از گنبد نظام الملک است  و برخی آن را کامل ترین گنبد اجری جاهن می دانند. در زمان سلجوقیان، گنبد شمالی یک بنای دولتی و تشریفاتی بود و هیچ گونه کارکرد عبادی نداشت اما در سده های بعد، با ساخت یک شبستان نسبتا بزرگ به ایوان شمالی متصل شد و به محدوده اصلی مسجد جامع پیوست. (قدمت بیش از ۹۰۰ سال)

ایوان شمالی

“شکر الله که طاق درویشان، با صفا شد چو کعبه دل شان” این بیت را بر دیوار ایوان شمالی نوشته اند و به همین خاطر آن را صفه درویش می خوانند. شاید در گذشته محل تجمع درویشان بوده است. نمای بیرونی ایوان تا عمق ۳.۵ متری، بر خلاف شکل و شمایل قدیمی اش از آثار دوره معاصر است اما شالوده اصلی ایوان در دوره سلجوقی پی ریزی شده است.احتمالا در آن دوره از این ایوان به عنوان ورودی تشریفاتی مسجد (مخصوص شاه و بزرگان دربار) استفاده می کرده اند. کتیبه ای از شاه سلیمان صفوی در ایوان شمالی وجود دارد که نشان می دهد این بنا نیز در دوره صفویه مثل بقیه ایوان ها دچار تغییرات اساسی شده است. از آثار هنری ایوان شمالی، دو اثر برجسته تر از بقیه هستند: یکی پنجره ای که با طرح های گره چینی از سنگ مرمر یکپارچه تراشیده و در انتهای ایوان نصب شده است و دیگری طرح های گره چینی گچ بری شده که در قسمت بالای همین پنجره جلوه نمایی می کنند.(قدمت ۹۰۰ سال)

مدرسه مظفری

این مدرسه نام خود را از سلسله آل مظفر گرفته که از سلسله های محلی ایران در سده ۱۴ میلادی بوده و بر اصفهان، شیراز و یزد و کرمان فرمان می راندند.ایوان جنوبی این مدرسه که ظرافت و زیبایی فراوانی دارد به صفه عمربن عبدالعزیز معروف است. ایوان شمالی هم در طول زمان به شدت دچار تخریب شده و چیز زیادی از آن باقی نیست. گویا این مدرسه در زمان صفویه چندان مورد توجه نبود اما وقتی افغانان غلزایی دولت صفویه را بر انداختند به وضع آن رسیدگی کردند. یادگار این رسیدگی کتیبه ای است که بر خلاف سایر کتیبه های مسجد، نام سه خلیفه پس از پیامبر (ص) در آن ذکر شده است.

ایوان شرقی

این ایوان را صفه شاگرد می خوانند، چون طبق یک حکایت قدیمی، سازنده ایوان شرقی، یکی از شاگردان استادکاری بوده که ایوان غربی مسجد را ساخته است. ایوان شرقی شکل اولیه خود را بهتر از سایر ایوان ها حفظ کرده و هنوز بخشی از تزیینات دوره سلجوقی در آن به چشم می خورد. البته تزیینات این ایوان در دوره ایلخانی و صفوی دچار دخل و تصرف بسیار شد که از آن جمله می توان به ساخت یک محراب زیبا بر دیواره حنوبی ایوان و نگاشتن یک کتیبه به نام شاه سلطان حسین صفوی در میانه ایوان اشاره کرد. در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی چند متر از نخستین دیوار خشتی مسجد که حدود ۱۲۰۰ سال عمر دارد در انتهای ایوان شرقی کشف شد.

صحن

صحن مسجد جامع اصفهان بسیار قدیمی است. قسمتی از جنوب و شرق آن منطبق با مسجد اولیه و بقیه آن نیز در دوره آل** به محدوده مسجد اضافه شده است. اما شکل کنونی تاق نماهای دورادور صحن را باید متعلق به دوره ایلخانی و تیموری دانست. صحن تا دوره سلجوقی و حتی بعد از ساخت ایوان های چهارگانه مسجد یک طبقه بود اما در زمان ایلخانان طبقه دوم را به صورت یک رواق سراسری بر آن افزودند. سپس در دوره تیموری، سطح هر دو طبقه را با کاشی معقلی پوشاندند و به شکل امروزی در آوردند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

Call Now Button