۳ ویژگی مشترک کارخانه های آینده

تکنولوژی چکونه در نحوه ی تولید و توزیع محصولات ما تحول ایجاد می کند؟

همان گونه که تکنولوژی جریان کار را تغییر می دهد و به حذف مشاغل مقیاس گرا، کم هزینه و بر پایه کار سخت می پردازد و مشاغلی را که بر پایه ی مهارت های بالا استوار هستند به مراکز بازارهای منطقه ای توزیع می کند، جوامع نیز می توانند با پیشبرد مهارت های لازم و زیرساخت ها به موفقیت دست یابند. این جا دقیقا نقطه ای است که سیاست گذاران باید رهبری مشارکت در کسب و کار، دانشگاه ها و سازمان های اجتمانی را برای آماده سازی جوامع خود بر عهده گیرند.

۳ ویژگی مشترک

کارخانه های آینده

تولید کنندگان ملزم هستند در مورد استراتژی های سرمایه گذاری خود تجدیدنظر کنند

مدت های مدیدی است که کارخانه ها نه به عنوان یک منبع درآمد و منبع رفاه اجتماعی، بلکه به عنوان یک منبع آلودگی و سروصدا با استخدام هزاران نفر در سطوح پایین در اذهان مردم جای گرفته اند؛ اما امروزه کارخانه ها در حال تغییر و تحولات ژرفی هستند. پیشرفتهای چشمگیر در تکنولوژی، اتوماسیون و جهانی شدن، در بطن این تحول قرار دارند که تولید کنندگان چگونه و کجا به طراحی، ساخت، اجرا و ادغام شبکه های کارخانه خود می پردازند. همچنین آنها در تغییرات قابل توجه عملیاتی، سیاسی و اجتماعی پیشگام هستند. از منطقه ای در آمریکا گرفته تا روستاهای هند و چین، سؤال های بسیاری مطرح می شود و به گوش می رسد که تکنولوژی چگونه در نحوه ی تولید و توزیع محصولات ما تحول ایجاد می کند؟ آیا اتوماسیون و تجارت آزاد مشاغل با ارزش، کارخانه ها را از بین می برد؟ کدامین مهارت ها موردنیاز هستند؟ جوامع چگونه در مواجهه با فناوری های جدید تولید، پیروزمندانه عمل کنند؟ تولید کنندگان چگونه و چه زمانی باید تجهیزات قدیمی خود را برای پذیرفتن فناوری های جدید ارتقا دهند تا باعث افزایش بازده و بهره وری برای دریافت مزایا شوند یا صرفا به حفظ رقابت بپردازند؟ اینها مجموعه سؤالاتی هستند که در مجمع جهانی اقتصاد در مورد تولیدات آینده مطرح شده بودند. شرکت ها، دولت ها و جوامع مختلف باید به طور یکسان و هماهنگ به درک این تکنولوژی بپردازند و با همکاری یکدیگر موفقیت کارخانه ها را در آینده تضمین کنند.

+ آینده ی کارخانه ها به چه صورتی خواهد بود؟

پاسخ این گونه سؤالات در کارخانه هایی خواهد بود که فناوری هایی نظیر پرینترهای سه بعدی، روباتیک پیشرفته، اینترنت اشیا، هوش مصنوعی، دستگاه های پوششی و واقعیت مجازی و افزوده را همگرا می کنند تا به ایجاد ارزش های جدید و توانمند ساختن کارخانه هایی با انعطاف و کارآیی بیشتر در آینده بپردازند. ارزش ایجادشده حقیقی است؛ تولید کنندگان بزرگ جهان با افزایش بهره وری و کاهش ۳۰ درصدی هزینه ها باعث پیشرفت در بهره وری عملیاتی، کم کردن موجودی و نیز پایین آوردن هزینه های انرژی و آب و کاهش وقایع مربوط به ایمنی شده اند.

درحالی که سرعت و نحوه ی تغییر در میان شبکه ها توسط صنعت و کشور متفاوت خواهد بود، کارخانه های آینده به یک فضای دیجیتال تر، مجازی و دارای منابع باصرفه تر تبدیل می شوند. این محیط هم در زمینه ی دسترسی به اطلاعات و هم در زمینه ی سخنگو بودن دستگاه ها و هدایت یکدیگر، مرتبط تر از گذشته خواهد بود. این مکان جایی است که در آن اتوماسیون، شبیه سازی، تجسم و تجزیه و تحلیل به طور گسترده ای برای حذف ضایعات و افزایش بهره وری از لحاظ تولید مواد، مصرف انرژی، تلاش و زمان، بیشتر به کار گرفته می شود. به طور کلی کارخانه های آینده دارای سه ویژگی مشترک هستند

۱. پروسه ی متصل، اتوماتیک و منعطف فروشگاه های دیجیتال

اینترنت اشیا و قابلیت اتصال ترکیب شده با تجزیه و تحلیل و هوش مصنوعی باعث افزایش بهره وری دارایی، کاهش مدت زمان خاموشی های برنامه ریزی نشده و تعمیر و نگهداری می شود و به تولید کنندگان این اجازه را می دهد تا منابع جدیدتری را کشف کنند. طراحان و اپراتورها با به کارگیری دوقلوهای دیجیتال، شبیه سازی و واقعیت مجازی، به منظور بهینه سازی طراحی، فرآیندهای تولید و جریان های مواد، عملا در رسانه های تعاملی غوطه ور می شوند. چاپگرهای سه بعدی پتانسیل بالایی را برای محصولات طرح جدید و با قابلیت های عملکردی همچون امکان سفارشی سازی عرضه می کنند.

۲. ارتباط جدید میان اپراتورها و دستگاه ها

فناوری های نوین در حال تغییر ماهیت کار و مهارتهای موردنیاز اپراتورها هستند. عمده وظایف روبات ها را انجام کارهای دشوار، خطرناک و کثیف تشکیل میدهد و همچنین روبات های همکار به طور فزاینده ای پابه پای اپراتورها فعالیت می کنند. همچنین واقعیت افزوده و دستگاههای پوششی نیز در حال تغییر چگونگی تعلیم، جمع آوری و تصمیم گیری در فروشگاه ها هستند که موجب افزایش کیفیت، بهره وری و انعطاف می شود. در واقع همان گونه که تکنولوژی این امکان را برای کارکنان فراهم کرده است تا بتوانند بهره وری خود را افزایش دهند، کار سنگین نیز در بسیاری از عرصه ها مقرون به صرفه تر خواهد بود. احتمالا بسیاری از ترکیبات انسانیسایبری در کارخانه جات در سال های آینده مخصوصا در دهه ی پیش روی باقی خواهند ماند. تکنولوژی هم در بازارهای توسعه یافته که افراد از سختی کار رنج می برند و هم در بازارهای سطح پایین تر که کارکنان آن نیازمند افزایش مهارت های خود هستند، به عنوان یک گام ارزشمند به شمار می آید که موجب به ثمر رساندن بازدهی بهره وری و ایجاد استراتژی کارهای شروع نشده، می شود.

٣. ساختار، مکان و مقیاس کارخانه ها

کارخانه ها در آینده بسیار کارآمدتر و پایدارتر خواهند بود. همچنین به طور فزاینده ای از خطوط قابل تغییر تشکیل شده اند که مجدد می توانند به راحتی برای چندین دسته ی تولید تنظیم شوند. فناوری های تولید دیجیتال این امکان را برای توسعه دهندگان نرم افزار، طراحان محصول و نیز تکنیسین های تولید فراهم می آورد تا در محیط های باز به فعالیت خود بپردازند. از آن جایی که تکنولوژی، نقش کار کم هزینه را کمرنگ می کند و اقتصاد مقیاس را کاهش می دهد، تولیدات توزیع شده به یک معیار اصلی تبدیل می شوند. علاوه بر این، تولید کنندگان قادر خواهند بود تا آثار تولیدات سنتی خود را با واحدهای کوچک تر و انعطاف پذیرتری که در کنار نقاط مصرف قرار دارند، تقویت کنند و این اجازه را دارند تا نیازهای محلی خود را با یک زنجیره ی تأمین پاسخگوتر فراهم سازند. این کارخانه های مجهزتر، کارآمدتر و کم زباله تر به پیشرفت در چرخه ی اقتصاد کمک چشم گیری می کنند. درحالی که تمامی این روندها احتمالی است، کارخانه ها در آینده دنباله رو یک پارادایم واحد نمی روند. از آن جایی که بخش های صنعتی و درحال توسعه در مقایسه با اقتصاد توسعه یافته در مسیر خود حرکت می کنند، در برخی مکان ها نیز تغییرات به صورت خیلی سریع اتفاق می افتد یا در بعضی موارد کاملا متفاوت به نظر می رسند. در عین حال و با توجه به قابلیت های در حال تغییر، تولید کنندگان ملزم هستند در مورد استراتژیهای سرمایه گذاری خود تجدیدنظر کنند تا افق های سرمایه گذاری تاریخی را منسوخ کنند که برخی از آن ها در حال حاضر وجود دارند و برخی نمی توانند این مدت طولانی را تحمل کنند. همان گونه که تکنولوژی جریان کار را تغییر می دهد و به حذف مشاغل مقیاس گرا، کم هزینه و بر پایه ی کار سخت می پردازد و مشاغلی را که بر پایه مهارتهای بالا استوار هستند، به مراکز بازارهای منطقه ای توزیع می کند، جوامع نیز می توانند با پیشبرد مهارت های لازم و زیرساخت ها به موفقیت دست یابند. این جا دقیقا نقطه ای است که سیاست گذاران باید رهبری مشارکت در کسب و کار، دانشگاه ها و سازمان های اجتماعی را برای آماده سازی جوامع خود بر عهده گیرند. در حالی که انقلاب های صنعتی گذشته از چندین نسل عبور کرده اند، اگر جوامع قصد عبور از چهارمین انقلاب صنعتی را ندارند، باید سریعا پاسخگو باشند.

تولید کنندگان بزرگ جهان با افزایش بهره وری و کاهش ۳۰ درصدی هزینه ها باعث پیشرفت در بهره وری عملیاتی، کم کردن موجودی و نیز پایین آوردن هزینه های انرژی و آب و کاهش وقایع مربوط به ایمنی شده اند.

منبع : مجله اقتصاد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *