انقراض کارخانه داری پیش دیجیتال

کلاب اقتصاد

پرینترهای سه بعدی چگونه بر کسب و کارها تاثیر خواهند گذاشت؟

چنین به نظر می رسد که فصلی جدید در دنیای پرینترهای سه بعدی صنعتی در حال رقم خوردن است که باعث خواهند شد در چند سال آینده، پرینترهای سه بعدی جای کارخانه ها و کارگاه های سنتی را بگیرند یا این که هر کدام از ما در خانه هایمان بتوانیم بسیاری از قطعات موردنیاز خود را به پرینترهایی که در خانه داریم، سفارش دهیم و بعد از چند دقیقه آن ها را تحویل بگیریم؛ همین کاری که همه ی  ما امروزه با استفاده از پرینترهای جوهرافشان یا لیزری انجام می دهیم و متن های موجود در کامپیوترهای خانگی یا اداری مان را با زدن یک دکمه روی کاغذ می آوریم.

انقراض کارخانه داری پیش دیجیتال

شرکت آدیداس قصد دارد برای تولید کفش های ورزشی فقط از پرینترهای سه بعدی استفاده کند

خیلی آهسته و پیوسته، شکل و شمایل یک کفش که به تدریج از کاسه ی حاوی ماده ای صمغ مانند در حال بیرون آمدن است، پیدا می شود اما این اتفاق نه در یک کارخانه یا کارگاه کفش سازی بلکه در یک پرینتر سه بعدی می افتد. کفشی که توسط این پرینتر سه بعدی تولید شده است.

دقیقا همان چیزی است که در ذهن مهندسان شرکت آدیداس که این پرینترهای سه بعدی پیشرفته را طراحی کرده اند. خلق شده بود؛ با همان ظاهر و همان کیفیت و انعطاف پذیری. شرکت آدیداس قصد دارد برای تولید نسل جدید کتانی و کفش های ورزشی خود فقط از پرینترهای سه بعدی استفاده کند. طبق برنامه ریزی های این شرکت مشهور تولید کننده ی کفش های ورزشی، کارخانه های تمام اتوماتیک این شرکت در آلمان و آمریکا به پرینترهای سه بعدی به جای ماشین آلات کنونی اش این است که برنامه ریزی و تولید مدل های متنوع و مختلف کفش با استفاده از این پرینترها از انعطاف پذیری بسیار بیشتری برخوردار است.

درواقع اغلب ماشین آلات کنونی که در صنعت کفش سازی مورد استفاده قرار می گیرند فقط می توانند مدل های خاص و محدودی از کفش ها را تولید کنند و برای تولید همین مدل های محدود نیز می بایستی تغییراتی در این ماشین ها داد، در حالی که پرینترهای سه بعدی قادرند هر مدل کفشی را با هر ویژگی متفاوتی که دارا باشد، به راحتی و در تعداد دلخواه تولید کنند. ناگفته پیداست که در صنعت متحول و همیشه در حال تغییر کفش سازی که ماه به ماه و هفته به هفته میزبان مدل های جدید و متنوعی است که بنا به سلیقه و خواست مشتریان و مصرف کنندگان طراحی می شوند، وجود پرینترهای سه بعدی چه موهبت و امتیازی می تواند محسوب شود.

تا پیش از این، فرآیند طراحی یک مدل جدید کفش و ساخت ماشین آلات موردنیاز برای تولید انبوه آن ممکن بود ماهها و گاه سال ها به طول بینجامد، در حالی که این زمان با ورود پرینترهای سه بعدی به چند هفته کاهش یافته است و تنها پس از گذشت چند هفته از تأیید شدن یک طرح جدید، می توان هزاران جفت از آن کفش ها را با کمک پرینترهای سه بعدی ساخت و در کوتاه ترین زمان ممکن به دست مشتریان رساند.

+ تازه واردی پویا و پرتکاپو

پرینترهای سه بعدی با وجود نقش روزافزونی که در صنعت و زندگی ما پیدا کرده اند، پدیده ای کاملا نوظهور و جوان هستند که نردبان ترقی و پیشرفت را خیلی سریع طی کرده اند. در فوریه ی ۲۰۱۱ بود که مجلهی اکونومیست مقاله ای را تحت عنوان «مرا چاپ کن» به رشته ی تحریر در آورد و در آن از ایده ی جدیدی به نام چاپ اشیا به وسیله ی پرینترها خبر داد که در آن زمان امری خارق العاده و بسیار شگفت انگیز به نظر می رسید؛ اما حالا پس از گذشت تنها شش سال از آن تاریخ، پرینترهای سه بعدی به کارخانه های شرکت های بزرگی همچون آدیداس راه یافته اند و آن قدر پیشرفته شده اند که بتوانند اشیایی با پیچیدگی های زیاد و ابعاد بزرگ را تولید کنند. امروزه این امکان وجود دارد که با استفاده از پرینترهای سه بعدی چیزهایی مثل دندان، جواهرات، قطعات یدکی خودرو و حتی هواپیما را ساخت. با این همه، موانعی همچون کند بودن فرایند تولید انبوه با استفاده از پرینترهای سه بعدی، پرهزینه بودن تولید بعضی چیزها به وسیله ی آنها و پایین بودن کیفیت بعضی از این تولیدات تاکنون باعث شده بود تا تولید محصولات با استفاده از پرینترهای سه بعدی چندان جدی گرفته نشود. با وجود این، پیشرفتهای سریع و پی در پی در زمینه ی تکنولوژی پرینترهای سه بعدی موجب شد تا بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران از پرینترهای سه بعدی با عنوان «کارخانه های آینده » نام ببرند. کارخانه هایی که قادر خواهند بود هر چیزی را از هر جنسی بسازند.

علت اصلی استفاده ی آدیداس از پرینترهای سه بعدی به جای ماشین آلات کنونی اش، این است که برنامه ریزی و تولید مدل های متنوع و مختلف کفش با استفاده از این پرینترها از انغعطاف پذیری بسیار بیشتری برخوردار است.

+ کارخانه هایی کاملا متفاوت

راه های مختلفی برای تولید و ساخت اشیا به صورت سه بعدی وجود دارد و برای این کار از ماشین آلات مختلفی استفاده می شود. همچنین در تمام روشهای رایج برای ساخت اشیای سه بعدی از فرآیندهایی مانند برش، سوراخ کردن و متصل کردن بهره گرفته می شود، در حالی که در تولید با پرینترهای س ه بعدی از هیچ کدام از این فرآیندها خبری نیست و اشیای پیچیده را می توان با استفاده از پرینتر های سه بعدی و به صورت یک تکه ساخت، در پرینتر های سه بعدی این امکان وجود دارد که قطعات جدیدی را به قطعات ساخته شده توسط یک پرینتر دیگر اضافه کرد بدون این که برای این کار نیازی به متصل کردن یا چسباندن آن باشد.

تاکنون مدل های مختلفی از پرینترهای سه بعدی ساخته شده اند که هر کدام قابلیت های خاص خود را دارند. پرینترهایی که در واحدهای تولیدی ش رکت آدیداس در آلمان و آمریکا مورد استفاده قرار خواهند گرفت دارای تفاوت هایی با سایر پرینترهای سه بعدی هستند. در پرینترهای سه بعدی معمولی یا از کارتریج های حاوی مواد مختلفی که نقش مواد خام را بازی می کنند، استفاده می شود یا از لیزرهایی که وظیفه ی ذوب کردن پودرها را بر عهده دارند که هر دوی آنها از همان تکنولوژی هایی استفاده می کنند که در پرینتر های مورد استفاده برای چاپ روی کاغذ استفاده می شود؛ اما در پرینترهایی که شرکت کربن به سفارش آدیداس ساخته است از تکنولوژی جدیدی به نام سنتز دیجیتالی تور استفاده شده است که به گفته ی ژوزف دی سایمون، رئیس شرکت کربن، یک سیستم کنترل واکنش های شیمیایی برای ساخت قطعات مختلف است. در این سیستم جدید، محفظه ای مملو از پلیمرهای مایع به عنوان مخزن پرینتر عمل می کند و مواد موجود در آن با توجه به فرمانی که از سیستم نرم افزاری پرینتر دریافت می کنند و در آن اطلاعات کاملی در مورد ابعاد و جنس مادهای که قرار است ساخته شود، وجود دارد، در اثر رخ دادن مجموعه ای از فعل و انفعالات شیمیایی، به شکلی خاص فرآوری می شوند. بنا به ادعای دکتر

سایمون، سیستم سنتز دیجیتالی نور به گونه ای طراحی شده است که می تواند بر دو مشکل و مانع اصلی بر سر راه گسترش و فراگیر شدن پرینترهای سه بعدی غلبه کند؛ از یک سو این پرینترها ۱۰۰ بار سریع تر از پرینترهای پلیمری موجود در بازار کار می کنند و در نتیجه تولید انبوه قطعات به وسیله ی آنها با سرعت بسیار بالایی انجام خواهد شد و از سویی دیگر فرآیند چسبیدن قطعات مختلف تولیدشده در مراحل مختلف به هم، به شکل منسجم تر و مطلوب تری انجام می شود و احتمال وا رفتن و از هم جدا شدن بخش های مختلف یک محصول ترکیبی به حداقل می رسد. این همان مشکلی است که گاه و بیگاه به سراغ محصولات تولیدشده توسط پرینترهای سه بعدی می آید و آن ها را نیازمند فرآوری و پردازش مجدد می کند.

+ آینده ای روشن و امیدوارکننده

با توجه به این پیشرفت ارزشمند در تکنولوژی پرینترهای سه بعدی صنعتی می توان ادعا کرد که هم اکنون پرینترهای

س ه بعدی دارای توان رقابت با روش قالب ریزی تزریقی را دارند که سال هاست برای تولید انبوه قطعات مختلف مورد استفاده قرار می گیرد و طی آن مواد مذاب به داخل قالب های از قبل ساخته شده تزریق می شوند و پس از سرد و جامد شدن از آن خارج می شوند. روش قالب ریزی تزریقی اگر چه دارای سرعت بالایی است و دقت ساخت قطعات در آن بالاست اما هنگامی به صرفه است که قصد تولید هزاران یا میلیونها عدد از یک قطعه را داشته باشیم چرا که فرآیند تهیه ی قالب های مخصوص و راه اندازی خط تولید یک قطعه، هم زمان بر است و هم پرهزینه. این در حالی است که پرینترهای سه بعدی این توانایی را دارند که در کوتاه ترین زمان ممکن و بدون نیاز به قالب سازی و مراحل پس از آن و فقط با تعویض مواد خام داخل محفظه ی آن ها، محصولی جدید را با مختصاتی متفاوت بسازند.

شاید به دلیل همین پیشرفت ها هم شرکت های کاترپیلار و جان دیر که دو غول سازنده ی ماشین آلات راه سازی و کشاورزی در جهان هستند، سفارش هایی را به شرکت کربن ارائه داده اند تا پرینترهای سه بعدی غول پیکری برای آنها بسازد که قادر باشند قطعات بزرگ مورد استفاده در ماشین آلات ساخت این شرکت ها را تولید کنند. هدف اصلی این دو شرکت از این کار، کاهش هزینه های مربوط به انبارداری آنهاست که س الانه میلیون ها دلار برای این شرکت ها هزینه ایجاد می کند. در واقع مدیران این دو شرکت قصد دارند انبارهای خود را به فضای ابری منتقل کنند که در آن اطلاعات مربوط به ساخت قطعات و تجهیزات مورد استفاده در ماشین آلات غول پیکرشان در آنجا نگهداری شود و در هر نقطه از جهان که سفارشی به این دو شرکت ارائه شود، آنها با استفاده از این انبارهای آنلاین و با کمک پرینترهای سه بعدی متحرک بتوانند سفارش های موردنظر را با کمترین هزینه و بالاترین سرعت ساخت و تحویل مشتری بدهند.

به هر حال با ورود شرکت های بزرگ و مشهوری همچون اچ پی و اپسون به عرصه ی پرینترهای سه بعدی چنین به نظر می رسد که فصلی جدید در دنیای پرینترهای سه بعدی صنعتی در حال رقم خوردن است که باعث خواهد شد در چند سال آینده پرینترهای سه بعدی جای کارخانه ها و کارگاه های سنتی را بگیرند یا این که هر کدام از ما در خانه هایمان بتوانیم بسیاری از قطعات موردنیاز خود را به پرینترهایی که در خانه داریم، سفارش دهیم و بعد از چند دقیقه آن ها را تحویل بگیریم؛ همین کاری که همه ی ما امروزه با استفاده از پرینترهای جوهر افشان یا لیزری انجام می دهیم و متن های موجود در کامپیوترهای خانگی یا اداری مان را با زدن یک دکمه روی کاغذ می آوریم.

کاهش هزینه ها و تولید انبوه با پرینتر سه بعدی

تا پیش از این، فرآیند طراحی یک مدل جدید کفش و ساخت ماشین آلات موردنیاز برای تولید انبوه آن ممکن بود ماه ها و گاه سال ها به طول بینجامد، در حالی که این زمان با ورود پرینترهای سه بعدی به چند هفته کاهش یافته است و تنها پس از گذشت چند هفته از تایید شدن یک طرح جدید، می توان هزاران جفت از آن کفش ها را با کمک پرینترهای سه بعدی ساخت و در کوتاه ترین زمان ممکن به دست مشتزیان رساند.

منبع : مجله اقتصاد