شهریور موج دوم سفرهای تابستانی آغاز می شود

سفر به خیر؛ گلدان و مسافر

بیشتر روزهای سال وقت کار است و تلاش،  زندگی های شلوغ و مدرن امروزی دویدن می خواهد، گاهی هم در ترافیک کاری و زندگی گیر می کنید و حسابی خسته می شوید. پس طبیعی است که هر تعطیلی و فرصتی را برای سفر مغتنم بشماریم، کوله باری برداریم و قدم در جاده بگذاریم. دور شدن از شهر، خانه و کاشانه، جدا شدن از روزمرگی ها و دل سپردن به اتفاقات جدید و غیر منتظره روح آدمی را تازه می کند. ایران ما هم که چهار فصل است و زیبا، پس جای تعجب نیست که با هر تعطیلاتی راه های کشور غلغله شوند. تنوع آب و هوایی و داشتن مراکز زیارتی و گردشگری در سراسر نقاط کشور باعث شده همواره مسافران زیادی بین شهرها و استان ها جا به جا شوند. تعطیلات به ویژه نوروز، عید فطر و تابستان معمولا با استقبال بیشتر مسافران رو به رو می شود،  زیرا کسانی که فرزندان شان به مدرسه می روند یا خودشان نمی توانند به راحتی مرخصی بگیرند، فرصت خوبی برای سفر و استراحت پیدا می كنند. در این میان ممکن است یکی برای استراحت و خواب آسوده سفر کند،  یکی  برای ماجراجویی و هیجان و دیگری مقصد خود را آن سوی مرزها علامتگذاری کند تا با دنیایی جدید آشنا شود. فرقی ندارد انگیزه شما از سفر چه باشد،  فقط باید هدف خود را مشخص کنید تا بتوانید برنامه ریزی دقیقی انجام دهید و از سفر خود لذت ببرید. اما هر کجا که می روید حتما نگران گلدان های مانده در خانه و آب و نورشان هستید و کلید خانه را به دست امانت دارش سپرده اید که هوای گلدان  های تان را داشته باشد. شما هم همان قدر هوای همراهان تان را،  کودکان و خانواده تان را داشته باشید و مراقب سلامتی شان باشید، چه جاده ها چه در آسمان ها. سفر به سلامت…

مقصد:  خوشی

قبل از هر کار باید بدانید کجا می خواهید بروید؟ انتخاب های زیادی برای رفتن وجود دارد،  اما همه چیز به نظر شما بستگی دارد. شهرهای بزرگ، روستاها و شهرهای کوچک و طبیعت گردی از جمله انتخاب های شما هستند که با توجه به علاقه،  هزینه سفر و امکانات خود می توانید هر یک را انتخاب کنید.

شهرهای بزرگ

معمولا اگر به فکر سفر به شهرهای بزرگ هستید، باید قبل از هر چیز به فکر محل اقامت خود باشید. هتل ها و مسافرخانه ها بهترین گزینه برای اقامت و استراحت شما هستند. اگر هم یکی از آشناهای تان در شهر مقصد اقامت دارد،  بهتر است آرامش آنها را سلب نکنید و به فکر یک جای استراحت برای خود باشید.

قبل از سفر حتما فهرستی از مکان های دیدنی آن شهر برای خود آماده کنید یا اپلیکیشن  های راهنمای سفر این مناطق را روی تلفن همراه خود نصب کنید تا عصای دست شما باشد. اگر مقصد شما خارج از ایران است، آشنایی مختصر با زبان آن کشور بسیار کاربرد دارد. زبان انگلیسی نیز در بیشتر کشورها به شما کمک می کند تا گلیم خود را از آب بیرون بکشید. به علاوه شناخت کیفی از فرهنگ بومی کشور یا شهر مورد نظر نیز کمک می کند تا بهتر از پس اختلافات فرهنگی بر بیایید. این آشنایی فرهنگی باعث می شود برای شما یا ساکنان آن شهر ناراحتی و سوء تفاهم پیش نیاید.

برای چه مدت؟

معمولا سفر به شهرهای بزرگ به چند ساعت یا یک روز ختم نمی شود و ممکن است کار به یک هفته یا بیشتر از آن بکشد. پس باید کوله بار سفر را کامل ببندید تا به مشکلات زیادی برنخورید. اگر با ماشین شخصی خود سفر می کنید، داشتن یک وسیله نقلیه مطمئن و سالم الزامی است تا در شهر غریب اسیر تعمیرگاه ها نشوید.

اگر هم وسایل نقلیه عمومی مرکب سفر شما هستند،  بهتر است از همان ابتدا به فکر بلیت برگشت و رزرو هتل برای مدت معین باشید. برای سفرهای طولانی لازم نیست خوراک زیادی را با خود حمل کنید و تنها مقداری برای طی مسیر کفایت می کند. برداشتن وسایل بهداشتی شخصی و ابزارهای مورد نیاز مانند لپ تاپ، تبلت، تلفن همراه و شارژهای آنها در کنار لباس مناسب نسبت به دیگر وسایل واجب تر است. فراموش نکنید که برای سفر یک هفته ای یا حتی بیشتر لازم نیست که نیمی از خانه خود را بار ماشین کنید و راهی سفر شوید!

هتل و مسافرخانه

انتخاب هتل و محل اقامت از آن کارهایی است که قبل از سفر باید به فکر انتخاب و رزرو آن باشید. البته قبل از انتخاب نگاهی به جیب خود نیز بیندازید.

تجربه یک زندگی متفاوت

مدتی است که سفرهای تابستانی آغاز شده و تا چندی دیگر به ویژه با فرا رسیدن شهریور، موج تازه ای از سفرها را خواهیم داشت. ما عموماً چنان درگیر مشکلات خود می شویم که گاه احساس در تنگنا و در بند بودن می کنیم. سفر می تواند ذهن و روان ما را برای مدت کوتاهی از دل مشغولی های همیشگی آسوده سازد. این گسست موقتی و البته خود خواسته انسان از مشکلات و دل مشغولی های روزانه،  فرصت تازه ای را به او برای بازگشت بهتر به زندگی هر روزه فراهم می آورد. شاید به همین دلیل حس شادمانی، آزادگی و رها شدگی شگفتی را در سفر تجربه می کنیم. درباره سفر و اثرات آن بر زندگی و خلق و خوی انسان ها گفت و گویی با دکتر آناهیتا خدابخشی کولایی انجام داده  ایم. دکتر خدابخشی، مشاور خانواده،  مدرس دانشگاه و مترجم و نویسنده چندین کتاب در زمینه های گوناگون روان شناسی است.

§         خانم دکتر، چه نیازی به سفر و گردش وجود دارد؟

چند دلیل برای انجام سفر وجود دارد: اول دور شدن از محیط کاری یا غیر کاری که روزانه با آن مواجه هستیم. این محیط ها گاهی آنقدر تکراری و خسته کننده می شوند که انسان نیاز به استراحت و آسودگی روانی و جسمی پیدا می کند. از این حیث، سفر تأثیر چشمگیری در تقویت روحی افراد دارد. دوم اینکه سفر تنها در گشت و گذار و بازدید از اینجا و آنجا خلاصه نمی شود. در خود سفر تجربه های آموزنده ای به ویژه برای کودکان وجود دارد.

§         چه تجربه  هایی را کودکان در سفر می آموزند؟ آیا این تجربه ها به رشد عاطفی و بعدها شخصیتی و هویتی آنها مدد می رساند؟

بچه ها در سفر یاد می گیرند که چگونه به زندگی بنگرند و زندگی کنند. در سفر می توان با انسان ها و شیوه های گوناگون زندگی و فرهنگ های متفاوت آشنا شد. همین آشنایی می تواند به عامل مهمی در رشد هویتی بچه ها تبدیل شود. وقتی افراد در یک جا ساکن هستند، بیشتر با افراد محدود و شناخته شده ای که عمدتا از فرهنگی همسان با ما برخوردارند، ارتباط پیدا می كنند. بنابر این سفر می تواند شناخت ما را از دیگرانی که شیوه های متفاوت و دیگری در زندگی دارند، افزون تر کند. این شناخت به نوبه خود،  تحمل و پذیرش ما را در برابر افراد و فرهنگ های دیگر بالا برده و از همه مهم تر راه ها و شیوه های سازگاری ما را با آنها افزایش می دهد. در شهری مانند تهران که جمعیت زیادی از خرده فرهنگ ها و قوم های گوناگون ایرانی را به خود جذب کرده، تحمل افراد در برابر یکدیگر بیشتر است تا مثلا شهر کوچکی که مردم آن تنها افراد پیرامون خود را می بینند و می شناسند.

نکته سومی که درباره سفر باید به آن اشاره کرد، این است که سفر سبب پیوند بیشتر اعضای خانواده به ویژه زن و شوهر با یکدیگر می شود. در زندگی امروز زن و شوهرها آنقدر در کار و شغل خود فرو رفته اند که وقت و فرصتی برای گفت و گو و تبادل نظر برای آنها نمانده است. سفر ارتباطات صمیمی را میان زن و شوهر فراهم می کند و زمینه ای را به وجود می آورد تا افراد از خود،  علایق و خاطرات شان بیشتر بگویند. بنابر این سفر فرصتی است برای برقراری شناخت و ارتباط بهتر با دیگر اعضای خانواده. از سوی دیگر؛ در سفر زن و شوهر به عنوان والد ارتباط بهتری با بچه های خود برقرار ساخته و آنها را بهتر و بیشتر درک می كنند. از آنجایی که در سفر وقت آزاد بیشتری وجود دارد و مشغله خاصی نیست، افراد بهتر می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و از خودشان حرف بزنند. ما روان درمانگران به زن و شوهرهایی که با یکدیگر اختلاف دارند، همیشه توصیه می کنیم که دست کن هفته ای یک یا دوبار مثلا به پارک بروند و با هم قدم بزنند. این قدم زدن باعث می شود که سر حرف زدن را با یکدیگر باز کنند.

به موازات تجدید قوای روانی و جسمانی، شناخت دیگران و افزایش میزان تحمل و قدرت سازگاری با افراد متفاوت و نیز تسهیل در برقراری ارتباط با خانواده،  سفر می تواند با فراهم سازی محیطی آرام برای افراد،  آنها را به اندیشه درباره خودشان واداشته و به برنامه ریزی جهت پیشبرد کار و زندگی شان تشویق کند. بسیار از نویسندگان و هنرمندان زمانی که در سفر بوده اند، توانسته خلاقیت بیشتری از خود نشان دهند. سفر آرامشی را برای افراد و برای اندیشیدن به آینده و فردایی بهتر پدید می آورد. اکثر افرادی که از سفر باز می گردند به غیر از خستگی و کوفتگی سفر که پس از مدتی مرتفع می شود، با روحیه شاد و با نشاطی بر سر کار حاضر می شوند، نگاه گسترده و فراخ تری نسبت به همه چیز پیدا می كنند و حتی ایده های خلاقانه و بهتری برای پیشرفت زندگی در ذهن شان پدید می آید.

به نقش سفر در بالندگی شخصیتی و هویتی افراد اشاره کردید. آیا از این نکته می توان نتیجه گرفت کسانی که بیشتر به سفر می روند، کمتر دچار مشکلات و اختلال های شخصیتی می شوند؟

همین طور است. سفر به افراد آمادگی بیشتری برای پذیرش چالش های زندگی می دهد. شاید بتوان گفت؛ افرادی که به سفر می روند، تاب آورتر هستند. به این معنا که نه تنها تحمل بیشتری پیدا می كنند، بلکه در مواجهه با هر چالش و مشکلی، با قدرت بیشتری در پی حل آن بر می آیند و با امید و نیرومندی بیشتری به زندگی خود ادامه می دهند. به هر حال همه انسان  ها یا می توانند مشکلات شان را حل کنند یا نمی توانند. گاهی هم مشکلات حل می شوند، اما اثرات آن (مشکلات) در زندگی آینده فرد به تدریج نمودار می شوند. فرد تاب آور کسی است که هم می تواند مشکل را حل کند و هم از نو زندگی خود را سامان دهد. در هر حال، وقتی که کامپیوتر خود را رفرش یا ماشین مان را تعمیر می کنیم، طبیعی است که در مدت یک سالی که در محیط زندگی و کاری با چالش  های گوناگون رو به رو بوده  ایم، بخواهیم تجدید قوا کنیم.

از این دید نوعی آزادی و رهاشدگی در سفر به ویژه سفرهایی که در طبیعت انجام می شود، به چشم می خورد. به نظر شما این گونه نیست؟

چرا! اتفاقاً سفر انسان را به طبیعت نزدیکتر می کند. یک روان شناس معروف می گوید، همان گونه که انسان نیاز به عشق و قدرت و پیروزی دارد، نیاز به آزادی و سرگرمی هم دارد. این آزادی و سرگرمی شاید در طبیعت گردی از جمله با خوابیدن در بیابان یا پیاده روی در جنگل پدید بیاید. اتفاقا کسانی که از طبیعت آرامش می گیرند، از آن در برابر آسیب های احتمالی بیشتر محافظت می كنند. چنین افرادی هیچ گاه مثلا در طبیعت زباله نمی ریزند یا شاخه درختان را نمی شکنند یا به حیوانات آزار نمی رسانند. می توان گفت، افرادی که سفر می كنند روحیه لطیف تری هم پیدا می كنند و دوستدار انسان  ها و موجودات دیگر می شوند.

متأسفانه عده ای در سفر های خود هیچ توجهی به طبیعت ندارند. در آن زباله می پراکنند و به موجودات زنده آسیب می رسانند. مطابق تحلیل شما، این گونه افراد به دلایلی از طبیعت آرامش نگرفته اند. به نظر شما رفتارهای نامهربانانه نسبت به طبیعت، ریشه در چه تلقی و برداشتی از سفر دارد؟

طبیعت گردها به دو دسته تقسیم می شوند آنهایی که دوستدار طبیعت هستند و دسته ای که اگر نگوییم که دوستدار طبیعت نیستند اما به آن اهمیتی نمی دهند. انگار فقط آن لحظه هایی را که در دامن طبیعت می گذرانند، برای آنها مهم است. گونه ای نگاه خودخواهانه در قبال طبیعت دارند. مسلماً بخشی از این معضل فرهنگی بوده و بخش دیگر آن به مسایل دیگری بر می گردد. مثلا درباره زباله پراکنی در طبیعت باید به این نکته اشاره کرد که حتما کیسه ها یا مخزن های زباله باید باشند تا افراد به ریختن زباله در آنها ترغیب شوند. از سوی دیگر، متأسفانه رسانه ها به اندازه کافی درباره این گونه مسایل فرهنگ سازی نمی کنند. امروزه اگر در اروپا و آمریکا می بینیم که مردم این اندازه به پاکیزگی طبیعت اهمیت می دهند، این حساسیت یک شبه پدید نیامده است. این مسأله حاصل ده ها سال برنامه ریزی، آموزش پیاپی و فرهنگ سازی بوده است. وقتی می گوییم، سفر ماهیت آموزشی دارد، اتفاقاً به همین نکته اشاره داریم. به این معنا که اگر مثلا مادر یا پدر خانواده هنگام سفر نایلونی را در جایی از ماشین بگذارد تا همه زباله های خود را در آن بریزند و آنگه در پایان سفر، آن را در مخزن زباله قرار دهد، بچه هشت ساله ای که شاهد این کار است، می آموزد که زباله را مثلا به بیرون از ماشین پرت نکند یا در طبیعت نیندازد.

در همین رابطه دوست دارم به نکته جالبی اشاره کنم. من خودم خیلی سفر می روم. در این چند سال اخیر شرایط متفاوت تری را در این زمینه در میان افراد به خصوص جوان  تر ها دیده ام. در کنار افرادی که به آسانی در طبیعت زباله های خود را رها می سازد، بسیاری از این جوانان گویا از اینکه زباله های خود را در طبیعت رها کنند، احساس شرم کرده و به این درک رسیده اند که آلوده کردن طبیعت خودخواهی و از سر بی  ادبی است.

شما از سفر به عنوان فرصتی برای پیشبرد روابط صمیمانه در میان اعضای خانواده اشاره کردید؛ اما گاهی درست بر عکس این مسأله رخ می دهد، یعنی سفر به محلی برای بروز اختلاف ها و ایجاد جر و بحث های شدید به ویژه میان زن و شوهر دامن می زند. به نظر شما دلیل این امر چیست؟

در مقاله ای خواندم که وقتی افراد می خواهند به سفر بروند عمدتاً خوشحال هستند اما وقتی از سفر باز می گردند با یکدیگر دعوا می كنند. در هر حال اختلاف نظر و جر و بحث در هر زمینه ای ممکن است در سفر رخ دهد اما ما خانواده درمانگران در این ارتباط غالبا به نکته مهمی اشاره می کنیم. این نکته که، وقتی زن و مرد با یکدیگر حرف می زنند، ظاهراً همه چیز خوب پیش می رود و اوضاع خوب است. وقتی هم که با یکدیگر حرف می زنند و حتی جر بحثی میان آن ها صورت می گیرد، با اینکه ناراحت کننده است، با هم به هر حال ارتباطی در میان هست اما وای به حال زمانی که حتی دعوا هم نمی کنند. این نشان می دهد که آنها (زن و شوهر) هیچ رابطه ای با یکدیگر ندارند و نسبت به یکدیگر بی  تفاوت و بی  احساس هستند. در هر صورت، گاهی کدورت ها و اختلاف هایی وجود دارد که درباره آنها صحبت و بحثی نشده است. بنابر این ممکن است حین سفر، صحبت به سمتی برود که آن اختلاف ها بروز کنند. با این حال، اگر حرف و لو اختلاف انگیزی زده شود، بهتر از این است که اصلا حرفی رد و بدل نشود. حرف هایی که برخاسته از اختلاف نظر هستند، اگر خوب حلاجی شوند می توانند محلی برای حل و فصل مشکل و اختلاف باشند. بنابر این مقصود از گفت و گو در سفر، صرفاً حرف های خوب و خوشایند نیست. هدف خود گفت و گو است. از سوی دیگر بسیاری از اختلاف هایی که حی سفر رخ می دهد را می توان پیش از سفر، با توافق درباره مسایلی که در سفر پیش می آید، به حداقل رساند.

از سخن شما این برداشت را می کنم که بهتر است پیش از سفر بر سر اینکه چگونه می توان به بهترین نحو اوقات خوشی را برای خود و دیگران رقم زد، با یکدیگر توافق کرد. بنابر این سفر جایی برای طرح مسایل اختلاف برانگیز خانوادگی نیست. در صورتی که اگر حین سفر بتوانیم به یک بازتوانی روانی و جسمی دست بیابیم، بعداً بهتر می توانیم مشکلات و اختلاف   های خانوادگی را حل و فصل کنیم. نظر شما چیست؟

زمانی زن و شوهر در سفر دچار مشکل می شوند که فراموش می كنند که به سفر آمده اند و باید از شرایط خوبی که برای آنها پیش آمده به بهترین نحو بهره ببرند و از این لحظه از زندگی خود لذت ببرند. بنابر این پرداختن به مسایل حل نشده گذشته نه تنها نمی تواند به آنها کمکی کند، بلکه لذت سفر را از ذهن آنها دور می سازد. پس می توان پیش از سفر توافق هایی در این باره صورت داد که مثلا پای اقوام دو طرف یا اختلاف های چند ساله به میان کشیده نشود.

تصورم این است که ما انسان ها باید شایستگی لذت بردن از زندگی را پیدا کنیم و داشته باشیم. این شایستگی و لیاقت نیازمند فهم و دانایی بالایی است، مثلا اینکه کجا حرف خود را بزنیم و بدانیم که چه زمانی حرف ما می تواند تأثیر مثبت و چه وقتی می تواند تأثیر بدی بگذارد و … بنابر این وقتی قرار است در سفر به بهترین نحو به ما خوش بگذرد و از لحظه لحظه بودن با یکدیگر و همچنین طبیعت لذت ببریم، قاعدتاً منطقی نیست که به آزار خود و دیگران بپردازیم. بر اساس آنچه گفته شد، بهتر است پیش از هر چیز درباره مسایل ریز و درشت و اتفاقات احتمالی سفر به یکدیگر صحبت و گفت و گو کرد.

پس آیا می توان گفت انجام سفر خوب و خوش، جزو مهارت های بایسته و لازم زندگی به شمار می رود؟

دقیقا! بارها شینده  ایم که گفته شده فلانی خوش سفر است و فلانی بدسفر. خوش سفر به کسی می گویند که حین سفر روحیه پذیرایی در برابر مشکلات احتمالی سفر را داشته و با آنها کنار آمده و همچنین از حس طنز و شوخی برخوردار باشد. برای چنین فردی اصلا مهم نیست که مثلا گاهی در سفر نان و پنیر بخورد یا کباب. تنها چیزی که برای او اهمیت دارد، حظ بردن و سفر کردن و لذت بردن از تجربه های جدید است. در مقابل فرد خوش سفر، فرد بدسفر قرار دارد که مرتب در سفر بهانه می گیرد و نسبت به همه چیز غر می زند و بد اخلاقی می کند. چنین فردی سفر را هم به کام خودش و هم دیگران تلخ می گرداند. بسیاری فراموش می كنند که سفر زندگی عادی و هر روزه نیست که مثلا افراد سر ساعت معینی از خواب بیدار شوند یا در فلان ساعت ناهار بخورند. اصلا سفر نوعی بی  نظمی در زندگی روزمره ایجاد می کند.

خود همین بی نظمی لذت بخش است.

به این علت (این بی نظمی) لذت بخش است که فرد در سفر برای مدتی از زندگی روتین و دارای نظم و انضباط زندگی روزمره جدا می شود. البته افراد باید توان پذیرش این بی نظمی را داشته باشند.

می توانیم بگوییم که لازمه سفر نوعی بی نظمی است که در عین لذت بردن از آن، ما را برای بازگشت جدید به نظم زندگی روزمره و همنوایی بهتر با آن آماده می کند.

درست است. عین این مسأله را در طبیعت هم می بینیم، مثل بی  نظمی در بارندگی های بهاری، این بی نظمی های طبیعی به نوعی تلاش طبیعت برای یافتن نظم پایدار خودش است. در این معنا هر تغییری لازمه بی نظمی است. این بی نظمی اصلا بد نیست. معنایش این است که افراد می توانند زندگی متفاوت تری را تجربه کنند. سفر این فرصت و تجربه را به خوبی در اختیار ما قرار می دهد.

همانگونه که انسان نیاز به عشق، قدرت و پیروزی دارد نیاز به آزادی و سرگرمی هم دارد. این آزادی و سرگرمی شاید در طبیعت گردی ازجمله با خوابیدن در بیابان یا پیاده روی در جنگل پدید بیاید. اتفاقا کسانی که از طبیعت آرامش می گیرند، از آن در باربر آسیب های احتمالی بیشتر محافظت می كنند.

سفر به شرط سلامت

هر چند غذای روح در سفر نقش تعیین کننده ای دارد، اما حواس تان باشد از غذای جسم نیز غافل نشوید. صبحانه همیشه مهم ترین وعده غذایی است. حتی اگر در سفر هستید و معمولا شب ها دیر می خوابید و صبح ها دیر بیدار می شوید، صبحانه را از وعده های غذایی خود حذف نکنید. ساعات خواب خود را تنظیم کنید و صبحانه کامل و متنوعی مانند شیر، پنیر، گردو، نان ، تخم مرغ، خیار و گوجه فرنگی، میوه و آبمیوه تازه بخورید. خوردن کره، خامه و سرشیر چندان توصیه نمی شود.

اگر در نوروز سفر می کنید و آجیل و شیرینی و تنقلات به وفور پیدا می شود، بهت راست بدانید مصرف بی رویه آنها مشکلات گوارشی ایجاد می کند. شیرینی های گردویی و نارگیلی بسیار چرب هستند و نباید در مصرف آنها زیاده روی کنید، به خصوص اگر اضافه وزن دارید. چیپس و پفک و دیگر تنقلات هم که خودتان بهتر می دانید به جزء سیری کاذب فایده ای ندارند.

مسأله مهم دیگر در سالم سفر کردن دقت در مصرف آب های آشامیدنی است. بهت راست از آشامیدن آب پارک ها، مکان های عمومی، بین راه ها، آب چشمه  و رودخانه خودداری کنید و همیشه آب معدنی و سالم همراه خود داشته باشید. اگر دوست ندارید پولی را که برای تفریح با خود برده اید، خرج دوا و درمان و بیمارستان کنید، قبل از ورود به رستوران های بین راهی از کیفیت و سلامت غذای آن اطلاعاتی به دست آورید. پس جایی غذا بخورید که اهالی شهر آنجا را انتخاب می كنند. بهتر است از سفارش هایی ماننده سالاد الویه، سالاد کاهو یا فصل، ساندویچ همبرگر، مغز و غذاهای سس دار خودداری کنید، زیرا احتمال آلوده بودن آنها بیشتر است. به خصوص در فصل گرما احتمال ابتلای مسافران به مسمومیت غذایی و بیماری های عفونی افزایش پیدا می کند.

همچنین از سالم بودن غذاهای محلی مانند شیر و پنیر محلی مطمئن شوید. تا جایی که می توانید از غذاهای خانگی که دیر فاسد می شوند، استفاده کنید. قبل از خوردن غذا و دیگر تنقلات دست های خود را بشویید و غذاهای کنسروی را حتما قبل از استفاده در آب بجوشانید. اگر خدای ناکرده حال یکی از همسفرهای شما به هر دلیلی بد شد، به خودتان مسلط باشید و با شماره ۱۱۵ که مرکز مدیریت حوادث و فوریت  های پزشکی است، تماس بگیرید.

روستاها و شهرهای کوچک

وقتی تصمیم می گیرید به جای شهرهای بزرگ و پر زرق و برق به شهرهای کوچک تر و روستاها سفر کنید، باید این نکته را در نظر بگیرید که بسیاری از امکانات روزمره خود را از دست می دهید و در عوض به جای آن آرامش دست نیافتنی را به دست می آورید. این سفرها برای کسانی که دوست دارند از شلوغی و هیاهوی شهر دور باشند و در جایی بکر کمی استراحت کنند، معرکه است که اما قبل از هر چیز باید در نظر داشت که سفر به چنین مناطقی امکاناتی را لازم دارد که نبودن آنها ایجاد مشکل می کند. بسیاری از شهرها و روستاهای کوچک کشورمان جاده چندان مناسبی برای عبور ندارند، به همین دلیل، حتما باید از وسایل نقلیه مناسبی استفاده کنید. مسأله دیگر احترام به فرهنگ بومی این مناطق است. نباید سفر تفریحی شما باعث بر هم زدن آرامش ساکنان و تخریب بافت بومی این مناطق شود. در چنین سفرهایی شاید کمترین دغدغه شما سیر کردن شکم تان باشد. کافی است کمی تغییر در رژیم غذایی خود ایجاد کنید و سراغ غذاهای بومی و محلی بروید تا با لذتی وصف ناشدنی روبه رو شوید.

برای چه مدت؟

معمولا سفر به مناطق بکر و روستایی احتیاج به چند ساعت رانندگی دارد و کمتر می توان با وسایل نقلیه عمومی مانند اتوبوس، تاکسی و قطار به آنجا سفر کرد. به همین علت، باید سفر خود را برای بیشتر از دو روز برنامه ریزی کنید. همچنین برداشتن باتری اضافی برای تلفن همراه و لوازم یدکی و ابزار برای ماشین توصیه می شود. از آنجایی که دسترسی به مراکز بهداشتی در بعضی روستاها کمی دشوار است، حتما جعبه کمک های اولیه همراه داشته باشید. در ضمن قبل از سفر اگر سری به سایت های هواشناسی بزنید، ضرر نمی کنید. نکته دیگر مربوط به محل اقامت شما در روزهای سفر است: به جای پیدا کردن مسافر خانه بهتر است دنبال اجاره کردن خانه های بومی باشید. ساکنان بیشتر روستاهای ایران به علت رفت و آمد زیاد گردشگران با این شرایط آشنا بوده و معمولا خانه های خود را برای اجاره در اختیار مسافران قرار می دهند. در ضمن در صورت طولانی نبودن زمان اقامت خود می توانید پس از بررسی شرایط آب و هوایی منطقه برای گذراندن شب روی چادرهای مسافرتی هم حساب کنید.

خانه های بومی

در بیشتر روستاها و شهرهای کوچک اهالی آن منطقه در فصل سفر خانه های خود را برای اجاره به مسافران آماده می كنند.

در دل طبیعت

اکوتوریسم یا همان طبیعت گردی یکی از متداولترین تفریح های مسافرتی در تمام نقاط جهان است. کشور ما نیز به دلیل داشتن جغرافیای منحصر به فرد و بکر،  فرصت های زیادی را در اختیار علاقه مندان به طبیعت می گذارد تا به دل آن بزنند و خود را از هیاهوی شهری دور کنند.

مهم ترین نکته در سفر به مناطق طبیعی این است که حتما یا حرفه ای باشید یا با یک گروه حرفه ای سفر کنید. با یک جست و جوی ساده در اینترنت یا روزنامه با تعداد بیش ماری از گروه ها و تورها آشنا می شوید که هر هفته مسافران زیادی را به طبیعت گردی می برند. این نکته را فراموش نکنید که اکوتوریسم تنها جنبه های تفریحی ندارد، بلکه علاوه بر تلاش در حفظ اکوسیستم منطقه و ضرر نزدن به آن می توانید تلاش هایی برای بهبود شرایط زیست محیطی این مناطق انجام دهید. کویر، جنگل، دره ها و مناطق کوهپایه ای که مسافت پهناوری از کشور ما را به خود اختصاص داده اند، می توانند مقاصد مطلوبی برای اکوتوریسم باشند.

برای چه مدت؟

هیچ زمان بندی و محدودیت زمانی برای اکوتوریسم وجود ندارد. شما می توانید برنامه های یک روزه تا یک هفته ای برای طبیعت گردی بگذارید و یا اینکه با گروه های حرفه ای، کمپ های بلند مدت در دل طبیعت بزنید. کوله های حرفه ای و ضد آب، چادرهای مقاوم، پوتین های مخصوص پیاده روی در بافتهای مختلف، لباس مناسب و تجهیزات دیگری مانند قطب نما، جی پی اس، چراغ قوه، فندک و وسایل آتش زنه، وسایل پانسمان و کمک های اولیه و… تنها بعضی از وسایلی است که برای این نوع سفر مورد نیاز است. ماشین های شاسی بلند که به اصطلاح به آنها آف رود می گویند، گزینه مناسبی برای این سفرها به حساب می آیند، دیگر روایت می شود. دوچرخه های کوهستان هم وسیله خوبی برای این سبک از سفر است. خطری که شما را در این سفرها تهدید می کند، بیشتر از سفرهای دیگر است. نیش زدگی توسط مار، عقرب و حشرات می تواند جان شما را به خطر بیندازد. مراقب دست و پای خود نیز باشید، زیرا آمار شکستگی نیز بسیار بالاست.

چادر

در دل طبیعت بدون شک هیچ سرپناهی بهتر از چادرهای کوهنوردی و مسافرتی نیست. البته چادر ها تفاوت هایی دارند که باید به آنها توجه کنید.

در سفر باید شناخت

قبل از اینکه وارد مراحل آماده سازی برای سفر بشویم باید یک نکته حیاتی را فراموش نکنید. آن هم چیزی نیست جزء انتخاب همسفر. یک همسفر خوب می تواند یک سفر معمولی را به خاطره ای تکرار نشدنی تبدیل کند یا آنی در کنار تمام امکانات موجود کام شما تلخ کند. اگر با خانواده سفر می کنید، چندان حق انتخابی در همسفران خود ندارید و البته معمولا اعضای خانواده می توانند بهترین همسفرهای ما باشند اما اگر قرار است با تعدادی از دوستان خود به سفر بروید بهتر است در گزینش آنها کمی دقت کنید. اگر هم از شما دعوت شده که با گروهی به سفر بروید، اول باید به نکاتی توجه کنید که هم برای شما خاطره خوبی باشد و هم باری دیگران. سعی کنید همسفران خود را از بین دوستان نزدیک و هم سن و سال خود انتخاب کنید که با شما توافق نظر زیادی داشته باشند. یک نفر را به عنوان رهبر گروه انتخاب کنید تا او تنظیم کننده برنامه های سفر باشد. خود رأی بودن و تک روی در بیشتر سفرها باعث ناراحتی تعدادی از اعضای گروه می شود.

داشتن یک راه بلد برای سفر به شهرهای کوچک و روستاها الزامی و ممکن است یک پیچ اشتباهی شما را کیلومتر ها از مسیرتان دور کند. همچنین چنین افرادی آشنایی بیشتری با مردم مناطق مختلف دارند. اگر به فکر برنامه ریزی برای یک طبیعت گردی چند روزه هستید، کارتان برای انتخاب همسفر کمی سخت تر می شود. این گونه سفرها سختی های خودشان را دارند و ممکن است صمیمی ترین دوستان شما در مواجه شدن با سختی و خستگی تاب نیاورند و با گله گزاری و ابراز ناراحتی، جو گروه را بر هم زنند. پس برای چنین سفرهایی باید از میان دوستان خود افرادی را انتخاب کنید که توانایی بدنی و روحی لازم را داشته باشند و از شما یا رهبر گروه حرف شنوی داشته باشند. اگر با خودرو شخصی سفر می کنید بد نیست شخص کناری شما در دقایقی که به استراحت نیاز دارید –در صورت داشتن گواهینامه رانندگی- پشت فرمان بنشیند. در چنین شرایطی احتمال تصادف بر اثر خستگی به شدت پایین می آید. خلاصه آنکه از قدیم گفته اند فلانی خوش سفر است و بهمانی بد سفر، پس بهتر است دور خود را از آدم های خوش سفر پر کنید.

سفر به راحتی

بعد از انتخاب مقصد سفر، انتخاب وسیله نقلیه مناسب برای مکانی که انتخاب کرده اید، بسیار اهمیت دارد.

انتخاب وسیله سفر به عواملی مانند نوع سفر، فاصله شما تا مقصد، شرایط آب و هوایی و … بستگی دارد.

در مسیر خط آهن

بیشتر نقاط کشور به شبکه های ریلی مجهز هستند. برای اطلاع از مسیرها و قیمت های آن می توانید به سایت راه آهن سر بزنید. یک تماس تلفنی با ۱۳۹ هم کار شما را راه می اندازد. قطار امن  ترین وسیله حمل و نقل ایران است که امکان خواب راحت نسبت به دیگر وسایل حمل و نقل را برای شما فراهم می کند. همچنین لازم نیست نگران گم شدن و یافتن مسیر باشید و دیگر اینکه می توانید از مناظر زیبا لذت ببرید. مسافرت با قطار ویژگی های منحصر به فردی دارد که در صورت مسافرت با دیگر وسایل نقلیه چنین امکاناتی در اختیارتان قرار نمی گیرد. برای مثال در طول سفر می توانید استراحت کنید، آهنگ گوش دهید، فیلم مورد علاقه خود را ببینید، از تلفن همراه خود استفاده کنید، از اینترنت بهره ببرید، در واگن قدم بزنید، کتاب یا روزنامه بخوانید، به رستوران قطار بروید و نوشیدنی یا غذای مورد علاقه خود را سفارش دهید. مهم تر از همه اینکه نگران ترافیک و گرفتن کلاچ و ترمز نیستید و به خودرو شخصی تان هم کمی استراحت می دهید.

تصور کنید هوا بسیار سرد است و برف می بارد، لازم نیست نگران ماندن در مسیر و زنجیر چرخ خودرو خود باشید، زیرا در قطار از شرایط جوی در امان هستید و می توانید با خیال راحت از منظره زیبای یک روز برفی لذت ببرید. همچنین اگر رانندگی در جاده شما را خسته می کند، اما دوست دارید در مقصد از خودرو شخصی خود استفاده کنید، قطار انتخاب خوبی است. کافی است هنگام خرید بلیت قطار، بلیت حمل خودرو را نیز تهیه کنید. معمولا قیمت این بلیت چند برابر قیمت بلیت خودتان است. فراموش نکنید هر مسافر می تواند سی کیلو بار با خود حمل کند، البته ابعاد آن نباید از هفتاد و پنج سانتی متر تجاوز کند.

شاید تصور کنید سفر با قطار بیشتر به سفرهای داخلی محدود می شود، اما جالب است بدانید که کشورهای همسایه مثل ترکیه، ارمنستان و … نیز می توانند مقصد سفر شما با قطار باشند. البته در بیشتر موارد باید یک شب را در مرز برای وارسی روادید بگذرانید. فراموش نکنید که حمل مواد لبنی و روغنی، بدبو، شکستنی، سمی در قطار ممنوع است. البته مسافرت با قطار یک ایراد هم دارد که خود نوعی مزیت است؛ نوستالژی صدای حرکت روی ریل  های قطار حتی اگر تاکنون با قطار سفر نکرده باشید، شما را به گذشته های دور می برد.

مزیت

§         ایستگاه های قطار معمولا در مراکز شهر و نزدیک مترو هستند، بر خلاف هواپیما که با شهر فاصله زیادی دارند.

§         قطارهای سریع السیر در وقت شما صرفه جویی می كنند و هزینه سوخت نیز پرداخت نمی کنید.

ایراد

§         صندلی هایی که خلاف جهت حرکت قطار هستند، می توانند باعث سرگیجه شوند. بهتر است هنگام حرکت در چنین شرایطی کتاب نخوانید.

§         سفر با قطار شما را از سرک کشیدن در مناطق مختلف مسیر سفرتان باز می دارد و شما تنها می توانید برای دو نقطه شروع و پایان سفر برنامه ریزی کنید.

سفر از پنجره لوکوموتیو

لوکوموتیوران دامغانی می گوید ۱۴ سال است که دیگر مسافر نیست. مهدی کاکو، ۳۵ ساله دنیای مسافران و لوکومتیوران را دو دنیای کاملاً متفاوت می داند. مسافر قطار در مسیری مشخص و با سرعتی مشخص حرکت می کند و در مکانی مشخص متوقف می شود، اما در کابین هدایت همه چیز شکل دیگری اتفاق می افتد. مهدی کاکو در این باره می گوید: «این تنها شغلی بود که هیچ وقت به آن فکر نکرده بودم، اما از وقتی زندگی ام را در مسیر ریل  های آهنی قرار داده ام، هدفی جزء سالم رساندن مسافرانم نداشته ام. حرکت همراه خودش خطر می آورد. در این سال هایی که این مار آهنی را روی ریل به حرکت در می آورم اتفاقات بسیاری برای من پیش آمده و از همه خطرناک تر حادثه ای بود که چند سال پیش ۳۰ کیلومتر بعد از تهران برایم اتفاق افتاد. قطار، تهران را به مقصد سمنان ترک کرده بود که ناگهان روی ریل با پدر و پسری برخورد کرد. یک شرط بندی باعث شد پدر جان خود را از دست بدهد، اما پسر نجات پیدا کرد.»

روی جاده

سفر با اتوبوس ممکن است بالای جانتان شود، اما نگران نشوید این بستگی به عملکرد شما دارد. در اولین قدم بهتر است از شرکت های مسافربری خوب بلیط تهیه کنید تا اتوبوس شما راحت و امن باشد. سعی داشته باشید سبک سفر کنید تا جابه جا کردن بارها شما را خسته نکند. در مسافرت های طولانی معمولا اتوبوس ها هر چند ساعت یک بار توقف می كنند تا مسافران خستگی در کنند و نوشیدنی یا  غذا بخورند. در این شرایط حتما از خودرو پیاده شوید و کش و قوسی به بدن خود بدهید و هوای تازه ای بخورید تا خستگی شما رفع شود و از سفر خود بیشتر لذت ببرید. اگر چندان به غذاهای برون علاقه مند نیستید و معده حساسی دارید، حتما یک وعده غذای سرد و فاسد نشدنی همراه خود بیاورید. البته فراموش نکنید غذایی را انتخاب کنید که بوی زیادی نداشته باشد و باعث ناراحتی و آزار دیگر مسافران نشود. حتما بلیت را از قبل تهیه کنید و هیچ گاه کنار جاده منتظر اتوبوس نشوید. از خوردن بیش از حد تنقلات نیز خودداری کنید تا حالتان بد نشود.

استفاده از وسایل نقلیه عمومی امنیت و آسایش بیشتری دارد، زیرا شما یا یکی از اعضای خانواده راننده نیستید و کمتر خسته می شوید. همچنین در شهر مقصد مشکل پارک و بلد نبودن خیابان ها را نخواهید داشت. استفاده از وسایل عمومی باعث گم شدن ترافیک و تصادفات جاده ای نیز می شود.

مزیت

§         هزینه پایینی دارد و باعث صرفه جویی در مصرف بنزین می شود.

§         ناوگان اتوبوس رانی جاده های کشور معمولا بیشتر نقاط کشور را پوشش می دهد و پیدا کردن بلیت آن در روزهای تعطیل از قطار و هواپیما راحت  تر است.

ایراد

§         در مسیرهای طولانی باعث خستگی مسافر می شود.

§         کمبود آب، آویزان بودن پاها و نبودن لوازم و سرویس بهداشتی در هر لحظه می تواند مشکلاتی به وجود بیاورد.

سفر از شیشه جلو

علیرضا یزدانی که نیم قرن از عمرش می گذرد و ۳۵ سال از آن را پشت فرمان در حال کلاچ و ترمز گرفتن بوده شغلش را با هیچ کاری در دنیا عوض نمی کند. طبق گفته او،  سفر برایش معنا و مفهوم متفاوت تری نسبت به کسانی دارد که چمدان های خود را پشت اتوبوس او جای می دهند و منتظرند تا راننده آنها را به مقصد برساند: «برای منی که نیمی از عمر خود را در جاده ها گذرانده ام، سفر بیشتر به یک جدال شبیه است تا تفریح و نقل مکان. برای راننده بودن تنها باید عاشق شغلت باشی، در غیر این صورت تمام وقایع دنیا از خرابی ناگهانی ماشین گرفته،  تا دست اندازهای گاه و بی  گاه و مسافران بداخلاق سعی خود را برای تبدیل کردن این شغل به بدترین کار دنیا خواهند کرد.» یزدانی می گوید شما نمی توانید پشت فرمان اتوبوس بنشیند و حتی برای چند ثانیه از جاده چشم بردارید. این کار در وسایل نقلیه دیگر مثل هواپیما، کشتی و قطار بسیار راحت  تر اتفاق می افتد: «اما به نظر من با وجود این مسأله، ارتباطی را که من راننده با مسافرانم دارم در هیچ وسیله نقلیه دیگری نمی توانید تجربه کنید.»

با کارت سوخت پر

با توجه به هزینه کمرشکن بنزین، سفر رفتن با خودرو شخصی دل شیر می خواهد، اما خودرو شخصی به دلیل راحتی سفر از لحاظ محدودیت نداشتن در زمان بندی و تعیین مسیر و مقصد، به عنوان مرکب اصلی سفر انتخاب بیشتر ما ایرانی هاست. اگر می خواهید از سفر با خودرو شخصی لذت ببرید و آن را به یک کابوس برای خود تبدیل نکنید، بهتر است پیش از سفر از سالم بودن همه قسمت های خودرو مطمئن شوید. فشار باد تایرها، وضعیت لاستیک ها، ترمز، آب رادیاتور، روغن، کلاچ، ترمز و موتور را بررسی کنید. آب اضافی برای پر کردن رادیاتور،  آب باتری و شیشه شوی، وسایل و تجهیزات ضروری مانند زاپاس، زنجیر چرخ، روغن و بنزین، جک و آچار و چراغ قوه همراه خود داشته باشید. مطمئن شوید که تیغه های برف پاکن درست کار می كنند و چراغ ترمز و راهنما نیز مشکلی نداشته باشند، فراموش نکنید که سهل انگاری در همین امور می تواند جان شما و سرنشینان را به خطر بیندازد. اگر دوست ندارید به خصوص هنگام تعطیلات به ترافیک و شلوغی بخورید، حتما قبل از حرکت، وضعیت جاده  ها را بررسی کنید. برای این کار می توانید با شماره ۸۸۲۵۵۵۵-۰۲۱ تماس بگیرید. درست است که کسی جلوی شما را برای حمل بار بیشتر از حد مجاز نمی گیرد، اما نباید ماشین سواری خود را با یک وانت یا حتی کامیون اشتباه بگیرید! حمل بار بیش از اندازه نه تنها مصرف سوخت شما را به شدت بالا می برد، بلکه روی کنترل خودرو نیز تأثیر می گذارد. اگر مسیر سفر شما کمی ناهموار و پر فراز و نشیب باشد که دیگر هیچ. اگر قرار است تمام مسیر را پشت فرمان بنشینید و راننده کمکی ندارید، حتما پیش از سفر خوب استراحت کنید تا حین رانندگی دچار خواب آلودگی نشوید. بیداری شبانه و کاهش هشیاری عامل بسیار خطرناکی در ایجاد تصادفات جاده ای است. اگر دچار خواب آلودگی شدید، حتما در جای مناسبی توقف کنید و بخوابید، زیرا دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است. وقتی با خودروی شخصی سفر می کنید، همسفران شما که بیشتر مواقع اعضای خانواده شما هستند اهمیت فراوانی دارند، پس بهتر است به فکر آنها هم باید. به طور مثال اگر در خانواده شما کودک زیر سه سال وجود دارد، باید آن را روی صندلی های مخصوص کودک بنشانید که ایمنی بیشتری دارند. همچنین هنگام رانندگی با دیگر سرنشینان زیاد شوخی و صحبت نکنید تا حواستان پرت نشود و خدای ناکرده سانحه ای نیافرینید. دیگر لازم نیست به اهمیت بستن کمربند ایمنی اشاره شود،  زیرا این یک امر حیاتی هنگام رانندگی است. از پیمودن یک مسیر طولانی و بدون توقف خودداری کرده و حتما جاهای مناسبی را برای توقف و استراحت انتخاب کنید. برای این کار لازم است که زیرانداز و خوارکی های سالم با ماندگاری بالا را همراه خود ببرید. در ضمن موسیقی خوب فراموش نشود.

مزیت

§         سفر با خودرو شخصی می تواند بیشتر از دیگر سفرها برای شما خاطره ساز باشد. انتخاب همسفران و داشتن حریم خصوصی بیشتر می تواند به شما کمک کند که خاطرات شیرینی بسازید.

§         آزادی بیشتر در انتخاب مسیر، مقصد و توقف های گاه و بی  گاه مزیتی است که خیلی ها را مجاب می کند با ماشین خود سفر کنند.

ایراد

§         بدون شک امنیت سفر با خودروی شخصی نسبت به دیگر وسایل نقلیه بسیار پایین تر است. هر ساله درصد بالایی از مرگ و میر در کشور مربوط به تصادفات جاده است.

§         با توجه به ترافیک همیشگی جاده های ایران و طولانی بودن مسیر، سفر با خودرو شخصی می تواند بسیار خسته کننده باشد.

تعلیق سفر روی موج

به نظر می رسد سفرهای آبی با توجه به جغرافیای کشورمان نقش کمرنگی در حمل و نقل مسافران داشته باشد،  اما اگر به قسمت های جنوبی کشور سفر کنید، می بینید که نقش این وسایل نقلیه شناور دست کمی از هواپیما ندارد. اگر مسیر شما استان های جنوبی کشور باشد، می توانید برای رسیدن به جزایر کیش، قشم، هرمز و … از کشتی و قایق استفاده کنید. حتی می توانید خودرو شخصی خود را سوار لندیگراف کنید و به مقصد انتقال دهید. اگر از بندرعباس بخواهید به جزیره قشم سفر کنید می توانید از اتوبوس های دریایی وقایق های موسوم به موتوری استفاده کنید. برای سفر به جزیره کیش هم باید به بنادر چارک و آفتاب سفر کنید و از آنجا سوار بر کشتی مسافری یا لنج به آنجا نقل مکان کنید. اگر هم به شمال شرق ایران سفر می کنید، می توانید برای سفر به جزیره آشوراده از لنج های هموطنان ترکمن استفاده کنید. جالب است بدانید که در نزدیکی سد کرج روستای کهنی به نام واریان وجود دارد که تنها راه ارتباطی آن قایق های مسافری است که اهالی را از کنار جاده کندوان به سمت این روستا می برد. اگر با لنج یا کشتی سفر می کنید، شاید دچار حالت تهوع شوید که دلیل این امر بالا و پایین رفتن کشتی روی موج است. برای جلوگیری از پیش آمدن چنین حالتی نفس عمیق بکشید و به افق نگاه کنید. در جهت حرکت کشتی و وسط کشتی بنشینید. سفرهای دریایی در ایران چندان قیمت بالایی ندارد و با اتوبوس و تاکسی های بین شهری برابری می کند. همچنین چندان محدودیت حمل بار ندارید،  اما قرار نیست کل جزیره کیش را با خود بار بزنید.

مزیت

کمترین درصد تلفات سفرهای داخلی مربوط به سفرهای دریایی می شود است.

ایراد

اگر تجربه سفر با قایق موتوری را ندارید به شما توصیه می کنیم سراغ آن نروید؛ زیرا سرعت زیاد و ضربه های ممتد برخورد قایق با آب هم ترسناک است و هم تهوع آور.

 سفر از پشت سکان

عقیل خواجه،  ناخدای ۴۴ ساله ای است که ۱۲ سال سابقه دریانوردی را با خود یدک می کشد. بر خلاف بیشتر هم قطاری هایش این ناخدای ساکن بندر لنگه می گوید، عشق دریاست که او را باز به دریا می کشاند. او اضافه می کند تفاوت چندانی بین لذتی که او از هر سفر می برد و مسافرانش ندارد: «من فرزند دریا هستم و از بچگی تنها یک آرزو داشتم که در دریا سفر کنم و ببینم که پشت دریاها چه خبر است. حالا سال هاست که پشت دریاها سفر می کنم و بر می گردم و دریا نیز هر بار مهربان  تر من را در آغوش خود می کشد. با آنکه سفرهای دریایی می توانند آبستن حوادث خطرناکی باشند، اما کم پیش می آید که اتفاق ناراحت کننده ای را تجربه کنم. سخت  ترین سفری که داشتم به زمانی بر می گردد که به علت نقص فنی کنترل کشتی با سکان امکان پذیر نبود و من سعی داشتم با مانور موتورها کشتی را در مسیر اصلی نگه دارم. در همین لحظه بود که یکی از مسافران درون آب افتاد، برای دقایقی کاملاً تمرکز خود را از دست دادم. اما به لطف همکارانم این اتفاق به یک حادثه ناگوار تبدیل نشد و ما توانستیم خود را به ساحل برسانیم.»

با همت عالی

اگر دوچرخه سوار قابلی نیستید و فقط هوس کرده اید سفر با دوچرخه را امتحان کنید،  اصلا فکرش را هم نکنید! سفر با دوچرخه به قدرت بدنی بالا، آمادگی جسمی و روحی و تجربه کافی نیاز دارد. تصور کنید هر روز چند ساعت در شرایط جوی مختلف رکاب بزنید و از راه های شیب دار و غیر هموار عبور کنید. حتی اگر فکر می کنید سفر با دوچرخه تنها رکاب زدن است،  سخت در اشتباه هستید، زیرا تازه بعد از چند ساعت رکاب زدن در جاده تفاوت ها برای شما آشکار می شود. مسلماً این گونه سفر کردن کار هر کسی نیست، اما کسانی که چنین توانایی دارند لذتی وصف ناشدنی از سفر می برند. اگر شما هم جزو این افراد انگشت شمار هستید، دست به کار شوید تا سفری متفاوت از سفرهای پیشین را تجربه کنید. اگر اولین بار است که می خواهید با دوچرخه طی طریق کنید،  حتما با کسانی همراه شوید که تجربه چنین سفرهایی را داشته اند تا به شما نیز کمک کنند. سفر با دوچرخه نسبت به دیگر سفرها بسیار متفاوت است و به تجهیزات ویژه ای نیاز دارد. اولین چیزی که باید تهیه کنید کیف قابل حمل روی فرمان و ترک بند و خورجین دو طرفه پشت و جلو است تا وسایل خود را داخل آنها قرار دهید. پوشاک و لوازم بهداشتی از وسایلی هستند که مانند همه سفرهای دیگر هنگام سفر با دوچرخه نیز حمل می شوند، اما باید در انتخاب لباس ها دقت بیشتری کنید. لباس و کفش مناسب، بادگیر، پیراهن ضد آب و دستکش دوچرخه سواری از پوشاک ضروری سفر با دوچرخه هستند. یادتان باشد نوع پوشش شما باید تابع قوانین و هنجارهای منطقه ای باشد که به آن سفر می کنید. قسمت دیگری از کوله بار سفر به لوازم یدکی و ابزارهای مرتبط اختصاص می یابد. تصور کنید دوچرخه پنچر شود یا نقص فنی پیدا کند، پس باید تجهیزات لازم را در اختیار داشته باشید. لاستیک یدکی، لوازم پنچرگیری، باتری قلمی برای چراغ، سیم ترمز  و دنده، زنجیر،  روغن، آچار و پیچ گوشتی، تلمبه و لوازم پنچرگیری از این دست هستند، تجهیزات کمپینگ و ماندن در شب را نیز جا نگذارید. چادر، کیسه خواب،  زیر انداز ضد آب،  پتو و بالشت سبک از وسایل مورد نیاز شما هستند. برای اطمینان از امنیت سفر به تجهیزات ایمنی شامل کلاه دوچرخه سواری، جلیقه شب نما،  قفل دوچرخه، قطب نما و نقشه مسیر، جی پی اس و کیف کمک های اولیه نیاز دارید. اهمیت خورد و خوراک هم که ناگفته پیداست. باید آب زیاد مصرف کنید و مواد غذایی پر انرژی در وعده های زیاد ولی در حجم کم بخورید. لوازم پخت و پز و غذاخوری از جمله گاز، کبریت، قابلمه کوچک ظروف، قمقمه آب، فلاسک و کتری نیز فراموش نشود.

مزیت

§         سفر با دوچرخه تجربه ای منحصر به فرد است و با هیچ نوع سفر دیگری قابل مقایسه نیست.

§         هنگام سفر با دوچرخه در بسیاری از شهرها و روستاها توقف می کنید و با اقوام و فرهنگ های جدید آشنا می شوید.

§         هزینه بسیار کمتری نسبت به قطار و هواپیما دارد و باعث آلودگی محیط زیست نمی شود.

ایراد

§         هر کسی نمی تواند چنین سفری را تجربی کند. این سفر دشواری های خاص خود را دارد و معمولا بسیار طولانی تر از سفرهای عادی می شود.

این یکی رو با خودت نبر!

در سال های اخیر به علت محدودیت خطوط ریلی و افزایش خودروهای شخصی، سفرهای جاده ای بیشترین حجم را به خود اختصاص داده اند. با این حال به گفته معاون وزیر راه و شهرسازی، آمار تلفات تصادفات در دنیا در سال گذشته، یک میلیون و ۲۰۴ هزار نفر بوده و کشور ایران با وجود دارا بودن یک درصد از جمعیت دنیا، ۵/۱ درصد از تلفات تصادفات را در سطح جهان به خود اختصاص می دهد. اما چرا آمار تصادفات جاده ای در ایران آنقدر بالا و نگران کننده است؟ تصادف های رانندگی می توانند بر اثر علت های گوناگونی مانند خرابی ترمز، فرسوده بودن خودرو، کم نور بودن چراغ ها و … رخ دهند. گاهی هم عوامل محیطی مثل آب و هوا یا خرابی جاده زمینه ساز حادثه می شود، اما اشتباهات انسانی از نخستین علل تصادفات به شمار می آیند. رعایت نکردن مقررات راهنمایی و رانندگی، خوردن و آشامیدن هنگام رانندگی، حواس پرتی راننده، خواب آلودگی و کل انداختن با دیگر رانندگان از عوامل انسانی تصادفات هستند.

سبقت غیر مجاز و نابهنگام یکی از خطرناک ترین اقدامات رانندگان است که منجر به شاخ به شاخ شدن دو خودرو در جاده می شود. همچنین سرعت غیر مجاز، کنترل خودرو را بسیار سخت می کند و راننده فرصت کمتری برای عکس العمل نشان دادن پیدا می کند. طبق آخرین گزارش وزارت راه و شهرسازی ۳۰/۸ درصد از تصادفات به دلیل عدم توجه به جلو (رعایت نکردن فاصله با اتومبیل جلویی)، ۲۵/۲ درصد انحراف به چپ، ۲۲/۶ درصد سرعت غیر مجاز، ۹ درصد توانایی نداشتن در کنترل وسیله، ۵/۶ درصد رعایت نکردن حق تقدم و ۶/۸ درصد دیگر موارد است. همچنین ۴۹/۵ درصد فوتی ها به دلیل برخورد دو وسیله نقلیه، ۱۳/۲ درصد برخورد با عابر و ۲۸/۸ درصد واژگونی گزارش شده است.

بستن کمربند ایمنی برای تمام سرنشینان جلو و عقب واجب است؛ زیرا شدت ضربه و برخورد سر با شیشه خودرو را کاهش می دهد. سهل انگاری در بستن کمربند ایمنی می تواند مسافرت شما را به عزا تبدیل کند. براساس آمار ارایه شده ۵۸/۶ درصد فوتی ها از طریق ضربه بهسر، جان خود را از دست می دهند و ۲۵/۲ درصد فوتی ها نیز دچار شکستگی دیگر اعضاء بوده اند.

چه راننده خودرو شخصی هستید و چه راننده یک وسیله نقلیه عمومی، حتما پیش از شروع مسافرت خوب استراحت کنید، زیرا جان ده ها انسان در دستان شماست. ۵۶/۸ درصد تصادفات منجر به فوت در روز ، ۲۹/۹ درصد در شب و ۱۰/۱ درصد هنگام طلوع یا غروب اتفاق می افتد. همانطور که می بیند مسافرت در شب بیشتر از روز تلفات دارد.

عابران پیاده نیز نباید در جاده و مکان هایی که خودرو رفت و آمد می کند، بی  محابا تردد کنند. آمارها نشان می دهند که ۴۲ درصد فوتی  ها راننده، ۱۳/۲ درصد عابر پیاده و ۴۳ درصد سرنشینان وسایط نقلیه هستند. بنابراین بیشترین آمار مرگ و میر نصیب سرنشینان خودرو می شود.

جزییات کامل آمار سوانح رانندگی نشان می دهد که از لحاظ مقایسه شهرستان  ها بعد از تهران، مشهد ۵۲۸، شیراز ۳۹۰، اصفهان ۳۷۹ و قم با ۳۴۵ نفر کشته در رتبه  های بعدی قرار دارند. با توجه به این آمار می توان گفت که در شهرهای بزرگ و پر تردد سوانح رانندگی بیشتر است. همچنین در شهر کرمانشاه ۲۴۱، اهواز ۲۰۵، تبریز ۱۹۹، زاهدان ۱۹ و ایرانشهر ۱۴۷ نفر بر اثر سوانح رانندگی در درون و برون این شهرها در سال ۹۲ کشته شده  اند. در آمار تلفات رانندگی در سال ۱۳۹۲ از نظر آمار استانی، استان فارس با ۱۵۳۹ نفر کشته رکورددار است و استان  های تهران با ۱۴۳۶، خراسان رضوی ۱۳۷۳،  اصفهان ۱۱۱۳، خوزستان با ۹۰۷ نفر در رتبه های بعدی قرار دارد.

در هر حال به گفته معاون وزیر راه و شهرسازی کاهش میزان تلفات جاده ای، موضوعی ملی است و با توجه به ابعاد متعدد فرهنگی،  مهندسی، صنعتی و تولیدی نیاز به مشارکت همه دستگاه ها و عزم ملی دارد.

نگهداری از ابزارهای دیجیتال

هر قدر هم که اهل سفر و دل بریدن از دنیای روزمره باشید،  باز هم دوری از ابزارهای دیجیتال نه تنها می تواند به یک معضل بزرگ برای شما تبدیل شود،  بلکه بودن آنها می تواند عصای دست شما باشد. تلفن همراه، تبلت و دوربین از جمله این ابزارها هستند. اگر می خواهید از این سه وسیله در تمام لحظات سفر استفاده کنید و از امکانات آنها بهره ببرید باید سه نکته را فراموش نکنید. یک نگهداری و مراقبت، دو؛ حفظ انرژی یا همان باتری و دیگری ارتباط با اینترنت است.

ü      بهترین راه برای نگهداری از ابزارهای دیجیتال، استفاده از کیف های محافظ برای هر یک از آنهاست. بهتر است هنگام سفر قید مد و تجملات را بزنید و به جای یک قاب خوش آب و رنگ برای گوشی خود،  دنبال یک کیف محافظ باشید. تبلت و دوربین هم از این قاعده مستثنا نیستند و به کیف های اختصاصی و محافظ احتیاج دارند. سعی کنید ابزارهای دیجیتال خود را در ساک و چمدان قرار ندهید و آنها را در کوله یا کیف دستی خود حمل کنید.

ü      در مرحله بعد، حفظ انرژی دستگاهی مانند تلفن همراه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. اگر با خودرو شخصی خود سفر می کنید بهتر است شارژ تبدیل فندک ماشین را همراه داشته باشید اما فراموش نکنید که استفاده از برق ماشین برای تأمین انرژی تبلت و تلفن همراه چندان مناسب نیست و عمر باتری شما را کاهش می دهد، پس استفاده از آن را تنها برای مواقع ضروری بگذارید. راه دیگر، استفاده از باتری های همراه و شارژی است که مدل های مختلف آن را می توانید در بازار پیدا کنید. مدل های گران قیمت این باتری ها توانایی تأمین انرژی لپ تاپ و دوربین را هم دارند. همچنین می توانید با استفاده از بعضی اپلیکیشن ها و تغییر تنظیمات گوشی و تبلت مصرف باتری خود را بهینه کنید.

ü      سومین امر حیاتی در همراه داشتن وسایل دیجیتال و استفاده کارآمد از آنها، یعنی داشتن اینترنت است. باری داشتن همیشگی اینترنت در کشور ممکن است کمی با مشکل روبه رو شوید. در وهله اول می توانید از بسته های اینترنتی اپراتورهای تلفن همراه استفاده کنید که چندان چنگی به دل نمی زنند. به غیر از این می توانید سراغ اینترنت نسل سوم بروید که آن هم در تمام نقاط ایران پوشش دهی کامل ندارد اما اگر مقصد شما کشورهای خارجی باشد،  کار شما بسیار راحت تر است. کافی است در همان فرودگاه سراغ باجه های تلفن همراه بروید و یک سیم کارت اعتباری نسل سه یا چهار دریافت کنید که همه جا اینترنت داشته باشید.

اپلیکیشن های راهنمای سفر

Yelp

نرم افزار یلپ شما را دریافتن رستوران ها و دیگر مکان ها کمک می کند. این برنامه به خصوص اگر کاربرد در محلی باشد که آنجا را خوب نمی شناسد، بسیار مفید است. برنامه اطلاع رسان یلپ به شما کمک می کند تا وقتی در شهر دیگری هستید، یک آرایشگاه یا یک رستوران را به راحتی پیدا کنید.

Tripadvisor

با استفاده از این اپلیکیشن می توانید اطلاعات مربوط به نقاط دیدنی یا رستوران ها،  موزه ها، فرهنگ و حتی قوانین مقصد خود را به راحتی به دست بیاورید. همچنین tripadvisor  گالری  هایی از مناطق دیدنی هر شهر را در اختیارتان قرار می دهد تا راحت  تر به استقبال آنها بروید.

لذت سفر

اگر مقصد شما یکی از مناطق ایران است،  باز هم می توانید دست به دامن تلفن همراه شوید. متأسفانه تعداد اپلیکیشن  هایی که راهنمای سفر شما در ایران باشند،  چندان زیاد نیست اما برنامه لذت سفر در هر جای ایران که باشید آخرین اطلاعات شهرها و جاذبه های گردشگری را در اختیارتان قرار می دهد. می توانید اطلاعات هتل ها،  فهرست اتاق ها و قیمت آنها را به روز داشته باشید و آنلاین هتل رزرو کنید. همچنین می توانید از این برنامه بخواهید مسیر تردد شما را از آن مکان تا هتل، مناطق شهر و جاذبه های گردشگری روی نقشه نشان دهد.

از آن بالا

داستان سفر با هواپیما با دیگر وسایل نقلیه بسیار متفاوت است،  به خصوص اگر مقصد شما مناطقی غیر از شهرهای کشور خودمان باشد. مطمئنا برای یک سفر هوایی احتیاج به برنامه ریزی بیشتر دارید. اولین قدم برای پرواز بر فراز زمین تهیه بلیت است. اگر زمان سفر شما روزهای پایان سال و تعطیلات است،  بهتر است حداقل از سه هفته قبل به فکر تهیه بلیت باشید. البته این فقط برای مواقعی است که خیال تان بابت مسائل قانونی خروج از کشور راحت است. مرحله بعدی یک سفر هوایی در فرودگاه رقم می خورد. شما حتما باید همراه با بلیت تأیید شده و مدارک شناسایی سه ساعت قبل از پرواز وارد فرودگاه شوید. بعد از انجام امور اداری زمان آن رسیده که چمدان های خود را به قسمت بار تحویل دهید. حتما اسم و آدرس خود را روی چمدان ها بنویسید تا راحت  تر آنها را پیدا کنید. همچنین از چمدان هایی استفاده کنید که در آنها با قفل محفوظ می شود. این نکته را فراموش نکنید که در سفرهای خارجی پلیس فرودگاه در صورت مشکوک شدن به چمدان شما حق شکاندن قفل و باز کردن چمدان شما را دارد. پس بهتر است از چمدان هایی استفاده کنید که کلید آنها در اختیار پلیس بین الملل قرار دارد. یادتان باشد داشتن باری سنگین  تر از ۲۵ کیلوگرم دردسرهای زیادی برای شما همراه دارد و باعث جریمه شدن شما می شود که هزینه آن کم هم نیست. گم شدن وسایل و چمدان در فرودگاه چندان چیز عجیب و دور از ذهنی نیست. پس بهتر است از حمل وسایل بسیار با ارزش خودداری کنید یا آن را در کیف دستی خود قرار دهید. فراموش نکنید بیشترین مبلغی که بابت مفقود شدن بار به مسافران تعلق می گیرد، ۱۰۰ دلار است. پس بهتر است خودتان به فکر نگهداری از وسایل تان باشید. اگر خود یا فرزندتان بیماری خاصی مانند صرع، بیماری قلبی و … دارید حتما به میهمانداران اطلاع دهید تا در صورت بروز مشکل آمادگی لازم را داشته باشند. مسأله دیگر در سفرهای هوایی حفظ بهداشت شخصی است. از آنجایی که هواپیما از نظر تعداد و فضای سرویس های بهداشتی با محدودیت هایی رو به رو است و تعداد زیادی از مسافران مجبورند که از یک محیط کوچک و مشترک در طول سفر استفاده کنند، این مکان ها به آلوده ترین مکان ممکن در هواپیما تبدیل می شود. پس بهتر است خودتان به فکر سلامتی تان باشید. استفاده از دستمال مرطوب برای لمس دستگیره ها و همچنین شستشوی دست به صورت کامل می تواند دوای درد شما باشد. رعایت حقوق دیگران از دیگر نکاتی است که هنگام پرواز و در داخل کابین هواپیما باید به خاطر داشته باشید. یادتان نرود نکاتی که از طرف کادر پرواز به شما تذکر داده می شود،  تنها برای اطلاعات عمومی شما نیست و باید به آنها عمل کنید تا امنیت شما حفظ شود.

مزیت

سفر با هواپیما سریع ترین و در بیشتر کشورهای دنیا امن  ترین نوع سفر است.

در طول سفر خدماتی به شما ارائه می شود که در دیگر وسایل نقلیه کمتر به چشم می خورد.

ایراد

§         یکی از مشکلات پرواز، دست و پنجه نرم کردن با عادات بد همسفران دور و بر است. جدال بر سر تصاحب دسته صندلی، تحمل صدای ناهنجار خر و پف و همچنین (تحمل) مسافر جلویی که با اشتباه گرفتن صندلی خود با تخت خواب فضا را برای شما تنگ کرده، معمولا در سفرهای هوایی زیاد به چشم می خورد.

§         اجازه نداشتن استفاده از وسایل الکترونیک مانند تلفن همراه و تبلت شاید برای خیلی ها در حد یک کابوس باشد.

سفر از پشت عقربه ها و دکمه ها

فرهاد ارزانی، ۴۹ ساله که سال ها افراد زیادی با بال های او پرواز کرده اند، می گوید: «بسفر هوایی حال و هوای دیگری دارد. به خصوص اگر خلبان این پرنده آهنی خود شما باشید. مسئولیتی سنگین در برابر جان افرادی دارید که با شما سفر را تجربه می كنند اما برای من که به دفعات تجربه به پرواز در آوردن هواپیما را دارم. سخت ترین کار نشستن روی صندلی غیر از صندلی خلبان است! یادم می آید در یک سفر که به عنوان مسافر از ایران به دبی و سپس سان فرانسیسکو رفتم،  حدود ۱۸ ساعت سفر هوایی را تجربه کردم، در تمام این دقایق خود را در پشت فرمان هواپیما تصور می کردم و تصمیماتی متفاوت از آنچه اتفاق می افتاد،  می گرفتم و به خود یادآوری می کردم که اگر مسئولیت کنترل هواپیما با تو بود، بی  شک این پرواز ۱۶ ساعت بیشتر زمان نمی برد.

تفریح کنید و لذت ببرید

اولین چیزی که باید در کوله بار سفر خود داشته باید،  یک دوربین است. با دوربین عکاسی علاوه بر اینکه خاطرات تمام دقایق سفرتان را ثبت می کنید، با یک لذت دیگر هم روبه رو هستید،  آن هم خود عکاسی است. کافی است کمی ذوق و سلیقه داشته باشید تا دوربین در طول سفر از شما جدا نشود.

بازی های دسته جمعی یکی دیگر از تفریحاتی است که در ساعت  های کسل کننده سفر به داد شما می رسد. در فرهنگ ما تعداد زیادی بازی دسته جمعی وجود دارد که باب دل روزهای سفر است. وسطی، قایم باشک، زوو و … از این دسته بازی ها هستند که طرفداران زیادی دارند. از سن و سال خود خجالت نکشید، کافی است بازی را شروع کنید تا بعد از چند دقیقه به زور هم نشود شما را از میدان بازی خارج کرد!

علاوه بر بازی های فیزیکی دسته جمعی، بازی های فکری زیادی هم وجود دارد که می تواند اسباب سرگرمی شما را فراهم کند. بازی هایی مثل اسم و فامیل یا دبرنا می توانند بدون هیچ هزینه ای ده ها نفر را سرگرم کنند. در ضمن بازی های فکری دیگری که به گیم برد معروف هستند نیز در بازار وجود دارد که آنها هم به نوبه خودشان وقت گذران های خوبی هستند.

سعی کنید در گروه تان یک آدم خوش صدا هم داشته باشید! ساعت های پایانی شب و در کنار آتش چه چه رفقای خوش صدا نیز می تواند بسیار مفرح و شادی آور باشد.

اگر تنها سفر می کنید،  داشتن یکی دو جلد کتاب خوب و یک دستگاه پخش موسیقی که البته بیشتر گوشی های همراه آن را دارند، می تواند کسالت سفر را از تان خارج کند. هتل و مسافرخانه یا هر محل اقامتی را تنها برای ساعات خواب انتخاب و سعی کنید دقایق بیشتری را به گشت و گذار در شهر بپردازید.

دسته جمعی آشپزی کنید! شاید به نظرتان کمی عجیب بیاید، اما اگر امکانش را دارید با همه اعضای خانواده یا گروه به تهیه غذا کمک کنید و سعی داشته باشید به جای گرفتن غذا از بیرون خودتان غذا درست کنید. شاید نتیجه کار در یکی دوبار اول کمی سوخته و دود گرفته از آب در بیاید اما شک نکنید که پشت عملیات پخت غذا هزاران شوخی و خنده و تفریح پنهان شده است.

روی خط ماجرا

هواپیما،  قطار، اتوبوس و خودرو شخصی کدامیک متفاوت تر است؟ قطعا هیچ کدام به پای سفر با موتور سیکلت نمی رسد. البته قبل از هر چیز باید از خطرناک بودن مسافرت با موتور و محدودیت آن در جاده های کشور آگاه باشید. اگر نکات ایمنی را رعایت نمی کنید و موتور مسافرتی ندارید، بی خیال این سفر شوید، چون بسیار خطرناک و حتی ممنوع است. ابتدا باید موتور سواری بلد باشید و گواهینامه مربوط را داشته باشید. در ضمن هر موتورسیکلتی برای مسافرت مناسب نیست، مثلا تردد موتورسیکلت هایی با موتور پر حجم ممنوع است و در صورت استفاده از آنها پلیس راهنمایی و رانندگی جلوی تردد شما را می گیرد. موتورسیکلت های کلاس ۱۸۰ سی سی و بالاتر به دلیل شتاب و قدرت مناسب برای تردد در فاصله بین شهرها مناسب است، زیرا از عهده مسیرهای سخت بر می آیند. مسافرت با موتور معمولا برای سفرهای بین شهری کشورهای خارجی مناسب است. این سفر بسیار کم هزینه تر از سفر با هواپیما،  قطار و خودرو شخصی یا عمومی است. همچنین اگر اهل معاشرت با دیگران هستید، در سفر با موتور مانند سفر با دوچرخه ارتباط بیشتری با مردم و فرهنگ های مختلف دارید.

یکی از مهم ترین معایب سفر با موتورسیکلت امنیت پایین آن است،  به همین دلیل هم معمولا به صورت گروهی سفر می كنند، زیرا به دلیل مسایل امنیتی و چادر زدن وجود یک همراه بسیار مهم است. انتخاب مکان مناسب برای استراحت و اقامت از نکات مهمی است که باید به آن توجه کنید.

مزیت

§         هنگام سفر با موتورسیکلت آزادی عمل در تغییر مسیر دارید و از شر ترافیک خلاص می شوید.

§         به راحتی می توانید از مرزهای بین کشورهای مختلف عبور کنید.

ایراد

§         بسیار خطرناک است و امنیت پایینی دارد.

§         در جاده های ایران محدودیت دارید.

تورهای مسافرتی

با تور سفر کردن کاملاً به انگیزه شما از سفر باز می گردد. برای مثال اگر قرار است به مسافرت خارج از کشور بروید و نه زبان مقصد را بلدید و نه تجربه ای دارید، تور گزینه مناسبی است، زیرا به شما در بازدید از اماکن گردشگری،  آشنایی با وسایل حمل و نقل و قوانین  آن کشور کمک می کند. در چنین سفرهایی تور شما را از سردرگمی انجام می دهد، زیرا به دلیل نداشتن اطلاعات کافی و آشنا نبودن با محل ممکن است زمان زیادی را از دست بدهید.

در سفرهای داخلی می توانید هم با تور به استانی دیگر سفر کنید،  هم با دیگر وسایل نقلیه که هر دو مزایا و معایب خود را دارند. باید هدف خود را مشخص کنید. اگر قانع می شوید که با تور هزینه هایی مانند سوخت،  اقامت و … پایین می آید،  تور گزینه خوبی برای سفر به مکان هایی است که آشنایی زیادی با آنها ندارید. تورها برنامه ریزی مشخصی برای بازدید از مکان  های دیدنی اعم از تاریخی یا طبیعی دارند و باعث صرفه جویی در زمان و هزینه سفر می شوند. به علاوه در سفرهای یک روزه که زمان اهمیت بسیار زیادی دارد، نقش تور بسیار پر رنگ است.

سفرهای دسته جمعی یکی دیگر از گزینه های مناسب برای انتخاب تورها هستند، البته باید روحیه جمعی بالایی داشته باشید. یادتان باشد به هر توری اطمینان نکنید،  زیرا علاوه بر اینکه تأمین امنیتی و سلامت مسافران بر عهده تور است، برنامه ریزی نامناسب تور می تواند مسافرت را به کام شما تلخ کند.

مزیت

§         تورها معمولا در زمان شما صرفه جویی می كنند.

§         مسافرت های دسته جمعی با تور یکی از بهترین گزینه هاست.

ایراد

§         گاهی نمی توانید هتل یا پرواز مورد نظر خود را انتخاب کنید و باید به برنامه ریزی تور تن دهید.

§         همسفران بد می توانند مسافرت شما را خراب کنند.

انتخاب کوله پشتی و چمدان مناسب

شاید آنقدرها هم به نظرتان انتخاب چمدان با اهمیت نباشد اما یک انتخاب اشتباه می تواند دردسر بزرگی برای شما ایجاد کند. پس بهتر است در این سرمایه گذاری بلند مدت کمی دقت کنید؛ زیرا ساک یا چمدان شما می خواهد در سفرهای متعددی همسفر شما باشد. بهتر است به جای انتخاب یک چمدان بزرگ از چند چمدان کوچک تر برای  هر یک از اعضای خانواده استفاده کنید. در نار اینها سه نکته دیگر ار هم نباید فراموش کنید. دستگیره،  چرخ و قفل چمدان. دستگیره چمدان باید مقاومت وزن چمدان را داشته باشد تا در جابه جایی  ها درد سر ساز نباشد. چرخ  ها نیز باید آنقدر روان باشد که شما را از نگرانی حمل وزن چمدان رهایی بخشد. اگر چمدانی بزرگ و سنگین را انتخاب می کنید. بهتر است از یک چمدان چهار چرخ استفاده کنید که از قفل های بین المللی بهره ببرید تا هم از امنیت بالایی برخوردار باشید و هم آنکه در فرودگاه های مختلف جهان با مشکل روبه رو نشوید.

سفرنامه نویسی فراموش نشود

از روزگاران قدیم تاکنون سفرنامه نویسی یکی از بخش های مهم ادبیات دنیا بوده است. اگر دوست دارید تجربیات خود را از سفرهای تان علاوه بر دوستان نزدیک در اختیار تعداد زیادی از افراد قرار دهید، نوشتن آنلاین را از دست ندهید. با این کار هم خاطرات تان ثبت می شود و با هر بار خواندن آنها در روزگار خوش سفر غرق می شوید و هم دیگران می توانند از تجربیات شما در سفرهای مشابه استفاده کنند و اشتباهات شما را تکرار نکنند. همچنین بهتر است پیش از هر سفری درباره تجربیات دیگران در اینترنت جست و جو کنید. مطمئن باشید اطلاعات جالبی به دست می آورید که از آنها بی  اطلاع بوده اید.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

Call Now Button