روسیه رقص

سفری کوتاه به روسیه به خاطر رقص

دانستنی های سفر

رقص محلی یکی از قسمت های مهم فرهنگ کشور روسیه محسوب می شود. رقص محلی و سنتی این کشور ترکیبی از  رقص گروه های قومی گوناگون، من جمله اسلاوها و تاتارهاست.

بعضی از اولین رقص ها و موسیقی های محلی حدودا در قرن دهم شکل گرفتند؛ یعنی زمانیکه قبیله های اسلاوی به روسیه مهاجرت کردند. وقتی که حکومت های دیگر به این کشور حمله کردند، تلفیقی از رقص و موسیقی محلی خود را هم به روسیه آورند و همین موضوع به پیشرفت و توسعه رقص های محلی روسیه کمک کرد.

بیشتر این رقص های  را افرادی اجرا می کردند که طبقه اجتماعی پایین تری داشتند. و افرادی که از طبقه اجتماعی بالاتری برخوردار بودند تنها به تماشای این اجراها می نشستند.

لباس های محلی با ظرافتی خاص و به زیبایی تمام طراحی می شدند. خصوصا که این لباس ها بر اساس رویدادهای خاص، از جمله مناسبت های مختلف، انتخاب می شدند. لباس مخصوص هر رویداد متفاوت بود. زنان روسری های مخصوص، پیراهن های گلدوزی شده، کمربند و پیش بند های کارشده به تن می کردند. مردان بلوز، کمربند، شلوارهای تنگ و چکمه می پوشیدند. در بیشتر این لباس های محلی از رنگ قرمز استفاده شده است، چر اکه در سنت روسیه رنگ قرمز نماد زیبایی به حساب می آید.

رقص محلی روسیه هم چنان نقش مهمی در فرهنگ گروه های قومی این کشور ایفا می کند. به عنوان مثال، شرکت باله روس در اجراهای خود از انواع رقص ها و موسیقی های محلی روسیه استفاده می کند.

زمانیکه رقصنده ها زانو در بغل می گیرند (به حالت اسکوات) اکثر غربی ها به یاد رقص قزاق ها (رقص محلی اوکراینی) می افتند.

تعدادی از رقص های محلی روسیه عبارتند از:

رقص خوروود، رقص محلی و زیبای اسلاوی که ترکیبی از چرخش و آواز گروهی است.

رقص بارینیا، یکی از رقص های محلی روسیه که آواز چاستوشکا (نوعی آواز محلی و بومی) را با یک رقص پر انرژی ترکیب می کند. معمولا این رقص آرایش و طراحی خاصی ندارد و بیشتر شامل زانو در بغل گرفتن و پایکوبی های استادانه است. جمله زیر هم مدام تکرار می شود: “بارینیا، بارینیا، سودارینیا- بارینیا” (یعنی زن صاحبخانه، زن صاحبخانه، زن خوب صاحبخانه).

رقص کامارینس کایا، نوعی رقص و آواز بومی است که مایکل گلینکا در ارکستر خود با نام “کامارینس کایا” از آن استفاده کرد. (1848)

رقص چچوتکا، نوعی رقص محلی با کفش گلمیخ دار است که صدا ایجاد می کند. این رقص همراه با آکوردئون اجرا می شود.

رقص کارلیان، که ریشه در مردم شهرهای کارالیا، لین گراد و فنلاند دارد.

رقص اینگوش، ریشه در گروه های قومی و بومی شمال قفقاز دارد؛ مردمی که عمدتا در جمهوری اینگوشتیا زندگی می کردند و از نظر فرهنگی و زمانی شباهت زیادی به مردم جمهوری چچن داشتند. موسیقی، شعر و رقص در فرهنگ اینگوس اهمیت بالایی دارد.

رقص تاتار- بزرگترین اقلیت قومی، حدودا 5.5 میلیون تاتار در مرکز منطقه کازان (ولگا) زندگی می کنند. این تاتارهای قومی (بلغارها) توانسته اند زبان و فرهنگ خود را حفظ کنند؛ فرهنگی که رقص های محلی و بومی بسیاری دارد.

تقریبا تمام مناطق این کشور باشکوه از نظر رقص سبک خاص خود را دارند (باشکیر، چوواش، کالمیک و…). اگر دوست دارید رقص سنتی و محلی روسیه را از نزدیک تجربه کنید، بهترین گزینه سفر به خود این کشور است.