تمرکز گرایی دیجیتال

کلاب اقتصاد

چگونه باید ساختارهای دیجیتال را جایگزین ساختارهای سنتی کرد؟

ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن ارزش ها و هویت ها با هدف حمایت از توزیع اطلاعات در شبکه های بین المللی نرم افزار و سروده های جهانی، به طور کامل دیجیتال شده اند. برای مدیریت این ساختار دیجیتال، شناسه ها و هویت ما می بایستی توسط خود ما مورد تایید قرار گیرد و نه نهادهای متمرکز یا بانک ها، زیرا مدیریت یک ساختار دموکراتیک و غیر متمرکز توسط یک نهاد متمرکز و اقتدارگرا غیرممکن و غیر معقول است.

تمرکز گرایی دیجیتال

با کسترش روز افزون بانکداری دیجیتال و پرداخت های الکترونیکی در جهان، بیم ها، امیدها و ابهامات مربوط به آن نیز رو به افزایش است.

در دنیای واقعی که افراد به مسافرت های حقیقی می روند و به پول واقعی نیاز پیدا می کنند، هر کسی به مکانی امن و مورد اطمینان برای نگهداری ارزش نیاز دارند و به همین دلیل مقامات ذی صلاح یعنی دولت ها برای آن ها شناسه هایی از قبیل گذرنامه و گواهینامه رانندگی را صادر می کنند. بانک ها نیز برای افتتاح حساب برای مشتریان خود به همین مدارک شناسایی نیاز دارند و آن ها را از متقاضیان باز کردن حساب مطالبه می کنند و پس از آن است که بانک ها ضمانت می کنند که به نیابت از شما ارزش دارایی هایتان مدیریت کنند. در موارد مشابهی همچون استفاده از خدمات درمانی و سلامت نیز هرگونه دسترسی به ارزش ها و دارایی ها در قالب تبادل فیزیکی ارزش، کتالا و خدمات امکان پذیر می شود.

قدرت افراد

امروزه ما در دنیایی زندگی می کنیم که در حال دیجیتال شدن است و دیجیتال یعنی دموکراتیزه شدن و تمرکز زدایی. به عبارت بهتر در فرایند دیجیتال شدن، قدرت اصلی از مراکز قدرت و صادر کننده ی شناسه ها گرفته و به خود افراد داده می شود.

در این حالت است که هر فردی دارای «توشه ی دیجیتال» خود خواهد بود که با استفاده از آن، او خواهد توانست برای دسترسی خود به مراکز و امکانات مختلف، تعیین تکلیف کند. در این الگو دیگر خبری از درگاه های متمرکز و خارجی برای تأیید شناسه های افراد وجود نخواهد داشت و این خود افراد هستند که همه چیز را مدیریت خواهند کرد و دیگر نیازی به مداخله ی یک عامل بیرونی که به خود حق مدیریت، ذخیره سازی و تبادل ارزش هایی را که افراد نزد او به امانت گذاشته اند می دهد، وجود ندارد.

مالکیت دیجیتال

هنگامی که بخواهیم به تردیدها راجع به چرایی و چگونگی مدیریت شدن ارزش ها توسط مرکز قدرتی که قاعدتا هیچ گونه حق تعیین تکلیف کردن برای صاحبان ارزش را ندارد اما اکنون چنین می کند) پایان دهیم، ناگزیر به این نتیجه می رسیم؛ بانک ها که طی قرن گذشته با هدف پاسداشت و نگهداری از پول های کاغذی و ارزش های حقیقی مردم در قالب شبکه های محلی و منطقه ای شکل گرفته بودند و ماهیت وجودیشان بر پایه ی ساختمان ها و نیروهای انسانی شان شکل گرفته بود، حق داشتند در قبال ارائه ی خدمات به مشتریانشان از آنها شناسه هایی را طلب کنند و این خود بانک ها بودند که می توانستند و می بایستی ساختارهای متمرکز صدور شناسه و کنترل شناسه ها را ایجاد و مدیریت کنند.

اما امروزه، ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن ارزش ها و هویت ها با هدف حمایت از توزیع اطلاعات در شبکه های بین المللی نرم افزار و سرورهای جهانی، به طور کامل دیجیتال شده اند. برای مدیریت این س اختار دیجیتال، شناسه ها و هویت ما می بایستی توسط خود ما مورد تأیید قرار گیرد و نه نهادهای متمرکز یا بانک ها، زیرا مدیریت یک ساختار دموکراتیک و غیرمتمرکز توسط یک نهاد متمرکز و اقتدارگرا غیر ممکن و غیر معقول است.

بنابراین، مهم ترین و کلیدی ترین تغییر در اینده ی دنیای بانکداری و فاینانس عبارت خواهد بود از تغییر ساختار و مسیر نقش آفرینی شناسه ها به سمت یک سیستم باز و آزاد که در آن افراد به این دلیل مورد تأیید قرار می گیرند و مجاز به استفاده از ارزش های خود می شوند که خودشان بخواهند با هر کسی که مایل باشند مراوده داشته باشند و در این میان، شبکه ی جهانی اینترنت می تواند نقش واسطه را بازی کند و مشخص کند که هر کسی مالک چه چیزی است و چه کسی می تواند با چه کسی مبادلات تجاری و مالی انجام دهد. «باب گریفلد» در مورد این سیستم جدید نقل قول جالبی دارد: «این تکنولوژی مرا قادر می سازد تا به شما اعتماد کنم بدون این که شما را بشناسم یا شما مرا بشناسید و این امر امکان پذیر نخواهد بود مگر این که همه ی ما خود دیجیتال » خود را بشناسیم و در این حالت دیگر نیازی به حساب بانکی نخواهیم داشت.»

+ بیم ها، امیدها و ابهامات

تحقیقی که با مشارکت ۳۷۰۰ نفر از کارشناسان و فعالان حوزهی امنیت «IT» در مورد شرکت های استفاده کننده از پرداخت های الکترونیکی و دیجیتال به عمل آمد، نشان داد که در بیش از ۵۴ درصد این شرکت های مختلف نشت و رخنه ی اطلاعات از جمله اطلاعات مربوط به پرداخت ها و وضعیت حساب های شرکت وجود دارد که در مقایسه با دو سال قبل، چهار برابر شده است. این تحقیق جامع که توسط مؤسسه ی پانمون و به سفارش شرکت امنیت دیجیتال گمالتو انجام گرفت، نتایج تکان دهنده و شگفت آور دیگری نیز داشت، از جمله این که در ۵۵ درصد شرکت های موردبررسی، نه مدیران ارشد و نه کارمندان شرکت به درستی و روشنی نمی دانستند که اطلاعات مربوط به پرداخت های دیجیتال شرکت در کجا ذخیره و نگهداری می شود. علاوه بر این ۲۸ درصد پاسخ دهندگان که جزو مدیران و کارمندان این شرکت ها بودند، فکر می کردند که کلیه مسئولیت ذخیره سازی و نگهداری اطلاعات مربوط به پرداخت های الکترونیکی بر عهده ی مدیر بخش اطلاعات است و ۲۶ درصد نیز معتقد بودند که این مسئولیت بر دوش مدیر بخش بازرگانی شرکت قرار دارد.

این سردرگمی و بی اطلاعی از وضعیت پرداخت های الکترونیکی نه فقط در میان شرکت ها بلکه در میان افراد عادی که از روش های الکترونیکی برای انجام پرداخت های خود استفاده می کنند هم وجود دارد و همین مسئله بر احتمال بروز کلاهبرداری ها و رخنه های امنیتی می افزاید. در این میان، خطر هنگامی جدی تر می شود که بدانیم بنا به برآوردهای کارشناسی، حجم پرداخت های الکترونیکی از طریق تلفن همراه و کیف پول الکترونیکی در جهان طی دو سال آینده دو برابر خواهد شد و این یعنی چند برابر شدن ریسک ها و پیچیدگی های مربوط به این حوزه در حاضر، پرداخت از طریق تلفن همراه حدود ۹ درصد از کل پرداخت ها در جهان را شامل می شود که تا دو سال آینده این درصد به بیش از ۲۰ درصد افزایش خواهد یافت بدون این که بسترسازی فکری و آگاهی بخشی کافی در مورد آن به افراد و شرکت ها داده شده باشد.

نتایج تحقیق مؤسسه ی پانمون همچنین حکایت از آن دارد که ۷۲ درصد از شرکت کنندگان در تحقیق معتقد بودند که استفاده از این روش های جدید پرداخت باعث افزایش مخاطرات و ریسکهای اطلاعاتی می شود و اطلاعات حساب ها و نقل وانتقال پول را در معرض افشا شدن و سوء استفاده های احتمالی قرار می دهد. علاوه بر

این تکنولوژی مرا قادر می سازد تا به شما اعتماد کنم بدون این که شما را بشناسم یاشمامرا بشناسید و این امر امکان پذیر نخواهد بود مگر این که همه ی ما «خود دیجیتال» خود را بشناسیم و در این حالت دیگر نیازی به حساب بانکی نخواهیم داشت این مدیران و کارمندان ۵۶ درصد شرکت های موردبررسی اعتقاد داشتند که پروتکل های امنیتی موجود قادر به حفاظت از حریم اطلاعاتی شرکت در جریان پرداخت های دیجیتال نیستند و باید آن ها را تقویت کرد. بدتر از همه این که مدیران بیش از نیمی از این شرکت ها به صراحت اعلام کردند که روش های دیجیتال پرداخت جزو ۵ اولویت اول شرکت های متبوعشان به شمار نمی آید و آن ها روش های سنتی و جاافتادهی پرداخت را ترجیح می دهند و تنها ۳۹ درصد آنها فکر می کردند که شرکت هایشان دارای امکانات و منابع کافی برای حفاظت از اطلاعات پرداخت های الکترونیکی هستند. علاوه بر این، ۵۹ درصد آنها نیز نسبت به پیامدهای ورود ش خص ثالث به فرآیند پرداخت های الکترونیکی شرکت ها بیمناک و مشکوک بودند و ترجیح می دادند فرآیند پرداخت ها به صورت مستقیم و بی واسطه انجام پذیرد.

+راه حل های یک بحران

شرکت مشهور و باسابقه «مسترکارت» به عنوان یکی از پیشگامان و رهبران دنیای پرداخت های دیجیتال به طور جدی وارد عرصه ی مقابله با مخاطرات امنیتی در پرداخت های دیجیتال شده است و می کوشد تا نسل جدید تکنولوژی های امنیت پرداخت ها را به بازار عرضه کند و به همین منظور بیش از ۲۰ میلیون دلار به اجرای برنامه های جامع تقویت تکنولوژی های مربوط به امنیت سایبری و کاهش خطر کلاهبرداری از حملات سایبری به سیستم های پرداخت الکترونیکی اختصاص داده است. این برنامه ها شامل طراحی لایه های مستقل امنیتی برای ابزارهای مورد استفاده در پرداخت های دیجیتال و همچنین بهبود کیفی سیاست ها و پروتکل های امنیتی شرکت ها و مؤسسات مالی و بانک ها می شود. علاوه بر این سیستمی تحت عنوان «شبکه ی امنیتی مستر کارت» توسط این شرکت طراحی شده است که می تواند در مواقع ضروری و در صورت بروز خطرات امنیتی و وقوع حملات سایبری به سیستم های پرداخت آنلاین شرکت ها وارد عمل شود و حمله را خنثی کند. جامعه ی هدف مورد توجه و حمایت این برنامه، دارندگان مستر کارت، بازرگانان بین المللی و همچنین آن دسته از دارندگان تلفن همراه که از موبایلشان برای انجام بخش عمدهی پرداخت هایشان استفاده می کنند، اعلام شده است.

اخیر برنامه ای با مشارکت مسترکارت و اف دی اف سی به صورت پایلوت به مرحله ی اجرا در آمد و به کاربران این امکان را می داد تا با استفاده از شناسه های منحصر به فرد و زیستی مانند صورت یا صدا و البته اثرانگشت نسبت به تأیید نهایی پرداخت ها اقدام کنند. موفقیت این برنامه در تست های نهایی می تواند ضریب امنیتی فرآیند پرداخت الکترونیکی را تا حد زیادی ارتقا دهد بدون این که موجب پیچیده تر شدن این فرآیند و سردرگمی کاربران هنگام استفاده از کارت های اعتباری با سیستم پرداخت الکترونیکی موبایل شود.

منبع : مجله اقتصاد