بیماری های شایع چشمی در کودکی

کلاب تندرستی

چشم روشنی همیشگی دلبندتان

علل و عیوب بیماری های انکساری مهم ترین بیماریهای سنین کودکی هستند که علل بسیار متنوعی دارد و یک بیماری چندفاکتوری یا مولتی فاکتوریال است. یک علت عیوب انکساری علل ژنتیکی و ارثی است که مادر یا پدر ژن را دارند و منتقل می کنند و ممکن است حتی خودشان هم دارای مشکل نباشند، اماژن را از پدربزرگ و مادربزرگ گرفته و به فرزند منتقل می کنند. پس فاکتور ژنتیکی فاکتور اصلی است. فاکتور بعدی علل محیطی است؛ یعنی اینکه محیط چقدر پر فرد تاثیر داشته است مانند افرادی که قالیبافی می کردند، طی سال ها، دچار نزدیک بینی شدند و یا افرادی که با رایانه در دراز مدت کار می کرده اند، اینها دچار نزدیک بینی بالا هستند.

مالش و حساسیت فصلی قوز قرنیه را تشدید می کند

قوز قرنیه هم بخشی ژنتیکی و بخشی محیطی است و حدود ۲۰ درصد افراد دارای ژن قوز قرنیه ممکن است از لحاظ بالینی بعدا دچار قوز قرنیه شوند و مهم ترین عامل محیطی عامل پیدایش قوزقرنیه مالش چشم ها است که در افرادی که این کار را زیاد انجام داده اند مشاهده می شود افراد دارای حساسیت فصلی نیز دچار قوز قرنیه می شوند.

از سه سالگی مراقب قوز قرنیه باشید

برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری ها باید کودکان را در سه سالگی نخستین تست و چکاب سنجش چشمی را انجام داد. خانواده هایی که در آن افراد دارای سابقه بیماری هایی مثل آب مروارید هستند تست سنجش بینایی را باید زودتر و در سن پایین تر انجام دهد. نوزادان زودرس و نارس نیز باید زودتر تست را انجام دهند و بچه هایی که دارای انحراف چشم هستند نیز باید زودتر تست سنجش بینایی را انجام دهند. اگر هیچ یک ازین موارد را خانواده کودک نداشت همان سن ۳ سالگی برای تست بینایی سنجی توصیه می شود.

سنجش بینایی ضروری است

این سنجش بینایی باید انجام شود و در صورتی که کودک آستیگمات دارد یا دوربینی یا نزدیک بینی دارد باید از عینک استفاده کند. در صورتی که کودک تنبلی چشم دارد باید چشم بهتر بسته شود تا چشم ضعیف تر قوی شود و اگر تا ۱۲ سالگی تنبلی چشم برطرف و درمان نشود معمولا دیگر به درمان جواب نمی دهد و با جراحی و عینک درمان کامل نمی شود، زیرا بخشی از آن مغزی است و پس از آن سن مغز آن قسمت مرتبط با بینایی اش رشد کافی و کامل نکرده و قاعدتا تنبلی درمان نمی شود. حال اگر کودک عینک می زند و سن تنبلی چشم را رد می کند و سن به ۱۸ سال رسید و دید و شماره چشم در دو سال ثابت ماند می تواند عمل لیزیک یا لازک را انجام دهد. بر اساس ضخامت قرنیه بیمار و شیب قرنیه و ثبات شماره چشم پزشک عمل متناسب را انجام می دهد.

عمل های ضروری در کودکی

کودکانی که دارای قوز قرنیه هستند باید عمل کراسلینگ را هرچه سریعتر انجام دهند تا قرنیه حالت شلی اش را از دست بدهد و درست شود و سرعت پیشرفت بیماری قوز قرنیه گرفته شود. پس با کراسلینگ و اشعه درمانی می توان جلوی رشد قوز قرنیه را گرفت و در موارد خفیفش همزمان می توان عمل لازک را انجام دهند تا حتی عینکشان را هم بردارند. اما در موارد شدید قوز قرنیه که قابل عمل جراحی نیستند باید اشعه درمانی کنند و برایشان رینگ گذاشته شود و اگر جواب ندهد نهایتا پیوند قرنیه انجام دهند. خوشبختانه با پیشرفتهای پزشکی و تشخیصی قوزقرنیه در همان کودکی و سنین پایین با یک عکس ساده تشخیص داده می شود و در مراحل ابتدایی تشخیص داده شده و مراحل درمان انجام می شود و می توان دید آن را حفظ کرد ولی اگر دیر بیمار اقدام کند دیگر حفظ دید کامل امکان ندارد.

منبع : مجله تندرستی