گمراه کردن بیماری های بدن

کلاب تندرستی

هومیوپات

هومیوپات از زمان بقراط وجود داشته. او اعتقاد داشته درمان به دو صورت است؛ «هومیوپاتی» و «آنتی پاتی». هومیو به معنای مشابه است و پاتی هم به معنای بیماری. بنابراین «هومیوپات» هم به معنای مشابه بیماری است. یعنی در این روش به جای مبارزه با بیماری با وارد کردن «مشابه» آن بیماری را درمان می کنیم و برای بدن شرایط مشابه بیماری را فراهم می کنیم تا خودش به مبارزه با عامل اصلی بیماری برود.

این شرایط تقریبا مانند شرایط روبه رو شدن بدن با واکسن است؛ یعنی از میکروب یا آنتی ژن مرتبط با میکروب ضعیف یا کشته و بسیار رقیق شده استفاده می شود تا سیستم ایمنی را تحریک کند تا آرایش دفاعی در مقابل عامل بیماری که شبیه آن است به وجود بیاورد.

تاریخچه هومیوپات

در سال ۱۷۹۶ «ساموئل هانمن» آلمانی در باره قانون مشابهت تعرف خاصی ارائه می کند. او وقتی در حال ترجمه کتاب داروشناسی از زبان فرانسه به آلمانی بوده به کلمه ای به نام کینین می رسد که در واقع پوست درخت گنه گنه است و در باره آن نوشته شده که بیماری مالاریا را به این دلیل درمان می کند که تلخ است و اثر تونیک دارد. به همین خاطر هانمن به فکر جست و جوی بیشتر در مورد آن می افتد. بنابراین آن را روی خودش آزمایش می کند. میزانی از آن را هم در دهانش می گذارد و پس از چند بار مصرف متوجه میشود علائمی شبیه مالاریا (یعنی تب و لرز و تعریق) در بدنش ظاهر می شود که از علائم اصلی مالاریاست. ولی بعد از قطع مصرف کینین یا همان پوست درخت گنه گنه علائم بیماری هم برطرف می شود.

هانمن این آزمایش را چندین بار تکرار می کند و باز هم همان علائم را مشاهد می کند. بنابراین نتیجه می گیرد که پوست درخت گنه گنه به این دلیل می تواند مالاریا را درمان کند که خودش توانایی بروز علائمی مانند مالاریا در بدن را دارد. بنابراین قانونی را به نام «قانون مشابهت» در مجله معروف آن زمان با این مضمون چاپ می کند: «مشابه می تواند مشابه را درمان کند» و در آن درمان با این شیوه را توضیح می دهد. در صورتی که معمولا درمان با مخالف خود انجام می شود نه مشابه. مثلا برای درمان گلو درد دارویی بر خلاف و مخالف آنرا مصرف می کند.

فرایند درمان

در روش هومیوپاتی یا درمان از طریق مشابهت ساموئل هانمن به این فکر می افتد که باید موادی را پیدا کند که با تجویز آنها به بیمار «قانون مشابهت» اجرا شد.

در این روش ماده ای برای بیمار تجویز می شود که بتواند علائمی شبیه بیماری را در انسان سالم به وجود بیاورد؛ همان گونه که کینین (پوست درخت گنه گنه) برای درمان بیماری مالاريا مفید واقع شده بود، وقتی این ماده به بیماری که مالاریا دارد داده می شود با ایجاد علائمی شبیه بیماری، درمان صورت می گیرد.

توجه داشته باشید این کار باعث شدت یافتن بیماری نمی شود. در واقع هنگامی که ماده دارویی با سیستم داروسازی هومیوپاتی به گونه ای ریز و ضعیف برای بیمار تجویز شود حتی اگر ابتدا حتی باعث شدت علائم شود ولی علائم به سرعت کاهش پیدا می کند و وضعیت بیمار بهتر می شود.

فرایند آن هم به این صورت است که نیروی حیاتیه یعنی مجموعه ای از سیستم روحی ذهنی، عصبی غددی و روحی را که می توان به آن سیستم ایمنی بدن هم گفت تحت الشعاع قرار می دهد.

داروهای هومیوپات

داروهای هومیوپات در کارخانه های مخصوص، رقیق و آماده می شود و دوز مصرفی را هم پزشک متخصص مشخص می کند. در سیستم درمانی هومیوپات ۴ هزار دارو وجود دارد که ۷۰ درصد آنها گیاهی هستند و بقیه نیز مواد معدنی و حیوانی هستند که روز به روز نیز به تعداد این داروها اضافه می شود.

اما برای عمل آوردن مواد طبیعی رقیق می شوند که در جه رقت آنها نیز بسیار متفاوت است. این داروها در بعضی موارد خیلی رقیق نیستند ولی در موارد دیگری رقت های بسیار بالایی دارند، به این دلیل گاهی این داروها محکوم به تاثیرات «تلقینی » می شوند؛ درست مثل واکسن که آنها هم بسیار رقیق می شوند.

پژوهش های مختلفی بر روش های ساخت واکسن انجام شده است که نشان می دهند مواد رقیق شده هومیوپاتی هم قابل اثر خواهند بود و تاثیر آنها بیش از جنبه تلقین بر بدن تاپیر می گذارد.

تحقیقات زیادی صورت گرفته نشان می دهند تاثیر داروهای هومیوپات بیش از «دار و نما» هاست. با توجه به اینکه هومیوپاتی در دامپزشکی نیز بسیار استفاده می شود نشان می دهد که نمی تواند جنبه تلقینی داشته باشد زیرا دام نمی تواند تلقین پذیر باشد. کودکان نیز پاسخ خوبی به این روش درمانی داده اند که باز هم نشان می دهد هومیوپات نمی تواند جنبه تلقینی داشته باشد. البته در صدی از میزان تاثیر هر داروی درمانی در پزشکی بر اساس تلقین است. اما نکته مهم این است که چه میزانی از تاثیر دارو بیش از جنبه تلقينی آن است.

باور ذهنی

اگر بخواهیم بدانیم میزان باور به بهبود داروهای طب های مکملی مانند هومیوپات تا چه میزان می تواند بر نتیجه موثر باشد، باید بدانیم تنها تاثیری که باور و اعتقاد ایجاد می کند این است که بیمار مراحل درمان را با پزشک خود به خوبی طی می کند و پیگیر مصرف به موقع داروهای خود است که البته این موضوع برای هر روش درمانی موثر خواهد بود. در واقع نداشتن باور ذهنی و اعتقاد به موثر واقع شدن درمان باعث شکست خوردن درمان می شود زیرا در این صورت بیمار پیگیر مراحل درمان نخواهد بود.

انواع درمان

نحوه درمان های هومیوپاتی دو نوع است؛ کلاسیکال و مدرن، در هومیوپاتی کلاسیکال معمولا بیمار در هر مراجعه (تقریبا ماهی یک بار) حجم کوچکی از یک ماده دارویی را دریافت می کند و در طول درمان هم شیوه زندگی خاصی به او توصیه می شود، به علاوه پرهیز از چند ماده غذایی که جزء محرک ها هستند و تاثیر داروهای هومیوپات را کمتر می کنند مانند نعنا، سیر و قهوه …

اما در درمان مدرن دارو تکرار می شود و نتایج خوبی هم به دنبال خواهد داشت. البته این دو شیوه برتری به یکدیگر ندارند و هر بیمار می تواند طبق شیوه پزشک خود به درمان ادامه دهد.

علائم گمراه کننده

در طب های «کل نگر» یعنی طبی که برای درمان یک بیماری کلیه نشانه های بدن را مد نظر قرار می دهد؟ نه فقط نشانه های یک عضو – که هومیوپاتی هم یکی از همین شیوه ها محسوب می شود زمان زیادی لازم است تا نشانه های واقعی بدن مشخص شوند. گاهی خود ما به اشتباه گمان می کنیم علت اصلی یک بیماری فقط خاص همان عضوی است که درد هم در همان ناحیه است. حال آنکه همیشه هم به این صورت نیست و گاهی پیش می آید که مثلا عامل اصلی یک بیماری را می توان در جای دیگری یافت که با شناخت و آگاهی از آن، تمام مشکلات هم به طور اتوماتیک برطرف خواهد شد.

پزشک در این نوع درمان ها برای رسیدن به تشخیص در ست سوالات زیادی از بیمار می کند. می توان گفت به طور متوسط میزان وقتی که پزشکان هومیوپات برای گرفتن نشانه های بیماری صرف می کنند بیش از طب های دیگر است. به این دلیل که باید بتواند علائم را از تمامی قسمت های بدن به دست بیاورد. علاوه بر اینکه باید حتما هم نشانه های ذهنی و روحی و همچنین نشانه های عمومی مثل میزان حرارت بدن، تمایل به بعضی غذاها و تاثیر مثبت و منفی آنها بر بیمار، میزان تشنگی و تمایل به نوشیدن آب یا میزان گرمی و سردی دلخواه برای نوشیدنی ها را هم بررسی کند و بتواند نوع دارو را با توجه به گرفتن این اطلاعات تعیین و تجویز کند.

نوینسده : یکتا فراهانی / منبع : مجله تندرستی