راهنمای بازدید از خانه های تاریخی کاشان

میراث

معماری ایرانی با اقلیم و جغرافیای منطقه مرتبط بوده است، مثل امروز نبود که همه داخل آپارتمان ها بروند، خانه ها حیاط و اتاق های تودرتویی داشته و فضاسازی را دلباز می کرده است. خانه های تاریخی کاشان «عباسیان»، «طباطبایی‎ها»، «عامری ها» و «بروجردی ها» نمونه اعلای معماری خانه های ایرانی هستند؛ خانه هایی به تمام معنا زیبا و شگفت انگیز که هر بیننده ای را مبهوت می کند، البته کاشان غیر از چهارخانه زیبا، خانه های تاریخی زایدی دارد که هر کدام در نوع خود منحصر به فرد هستند.

چه میبینیم؟    خانه به خانه در تاریخ

خانه عباسیان: این مجموعه تاریخی شامل پنج حیاط بیرونی، اندرونی، باغ، خدمه و حوضخانه در پنج طبقه شامل پس سرداب، سرداب، همکف، بالا و بهار خواب است. یکی از ویژگی های این خانه بیشتر بودن مساحت زیربنایی از وسعت زمین خانه است؛ خانه ای که مثل بسیاری از خانه های اعیانی ایرانی قسمت های نوروز و بهار نشین و زمستان نشین دارد.

خانه طباطبایی ها: این خانه از شاهکارهای معماری ایرانی است که بوسیه مرحوم «سیدجعفرطباطبایی» از تجار معروف فرش در سال 1213 خورشیدی ساخته شده است. خانه بروجردی ها نمونه ای از خانه های مسکونی اعیان نشین دوره قاجار در کاشان است و اکنون محل اداره میراث فرهنگی کاشان شده است. خانه بروجردیها با بادگیرهای قرینه هلالی شکل زیبایی بربام تالار و کلاه فرنگی روی آن یکی از زیباترین جلوه های معماری ایرانی را به معرض نمایش می گذارد.

خانه عامری ها: خانه عامری ها در دوران زندیه بنا شده و یکی از بزرگ ترین خانه های تاریخی شهر کاشان است. این خانه حدود 85 اتاق و چندین حیاط دارد که قدیمی ترین آن حیاط بیرونی و اندرونی است. خانه عامری ها در دوران قاجار به وسیله مرحوم «سهام السلطنه عامری» به عنوان محل سکونت فامیلی، توسعه یافته است و بناهای دیگری به آن اضافه شد.

نکته: چند سالی است که در حیاط پنجم خانه تاریخی عباسیان، سفره خانه ای هست که دیزی های خوشمزه ای دارد؛ حتما سری به آنجا بزنید.

خانه بروجردی ها

چطور برسیم؟

جمع خانه های تاریخی و خاطره انگیز کاشان در «خیابان علوی» کاشان جمع است تا برای رسیدن به آنها و دیدنشان مسیر زیادی را طی نکنید. می توانید از «خیابان فاضل نراقی» خودتان را به خیابان علوی در محله «سلطان امیر احمد» برسانید و از هر چهار خانه تاریخی و مهم کاشان دیدن کنید.

خانه ایرانی

نویسنده: مجید امیرکیاسر / عکس: هاتف همایی